หลินมู่อวี่พยักหน้ารับด้วยรอยยิ้ม “ทุกอย่างราบรื่นดีและข้าก็ทำภารกิจสำเร็จ ท่านปู่เกอหยาง…ข้าต้องการเข้าพบท่านปู่เหล่ยหง ท่านปู่อยู่ด้านในหรือไม่ขอรับ?”
“อยู่สิ ข้าจะนำทางเจ้าไปเอง”
“ขอรับ!”
เหล่ยหงนั่งไขว่ห้างภายในห้องโถงหลักและร่างกายปกคลุมไปด้วยปราณยุทธ์…เขากำลังฝึกตนอยู่
เมื่อหลินมู่อวี่ ถังเสี่ยวซี และเกอหยางเข้ามา พวกเขาเพียงรออย่างเงียบๆ ไม่นานเหล่ยหงก็หมุนตัวกลับก่อนที่จะลืมตา เขาเผยยิ้มพร้อมกล่าวว่า “อาอวี่ องค์หญิงซี มาแล้วหรือ?”
“เจ้าค่ะ” เสี่ยวซีตอบกลับด้วยรอยยิ้ม
เหล่ยหงกล่าว “จากการที่เจ้ามาที่แห่งนี้ คงมีบางสิ่งเกิดขึ้นใช่หรือไม่?”
หลินมู่อวี่เอ่ยถาม “ท่านปู่เหล่ยหง ข้ามีข้อสงสัยบางประการจะถามขอรับ และหวังว่าท่านปู่จะตอบข้าอย่างจริงใจ”
“อืม…ว่ามาสิอาอวี่”
“ระหว่างท่านปู่เหล่ยหงและเจิ้งอี้ฟาน…ใครเป็นผู้ที่แข็งแกร่งกว่ากันขอรับ?” หลินมู่อวี่เอ่ยถามอย่างเถรตรง
เหล่ยหงตกตะลึงก่อนจะลูบเคราขาวและกล่าวด้วยรอยยิ้ม “เจิ้งอี้ฝานเป็นผู้ที่แข็งแกร่งกว่า”
“แล้วระหว่างท่านปู่ชวีฉู่และเจิ้งอี้ฝานล่ะขอรับ?” หลินมู่อวี่ถามต่อ
เหล่ยหงเผยยิ้มจางๆ “ชวีฉู่บรรลุวิชาขั้นสูงสุดของปราณยุทธ์ไฟ ไม่มีใครสามารถต้านทานฝ่ามือเพลิงของเขาได้ ทว่าเจิ้งอี้ฝานปกปิดพลังที่แท้จริง…ดังนั้นจากมุมมองของปู่ ชวีฉู่และเจิ้งอี้ฝานคงจะมีพลังพอๆ กัน”
“ข้าเข้าใจแล้วขอรับ…”
หลินมู่อวี่ถอนหายใจอย่างโล่งอก “ท่านปู่เห