้าทราบมาว่าท่านแม่ทัพหลินคุ้นเคยกับพวกเขา จึงคิดว่าภารกิจนี้เหมาะสมกับท่านมากที่สุด”
หลังจากกล่าวเสร็จ เมิ่งฟางกระแอมอีกครั้ง “ตามจริงแล้ว…เจ้าเป็นผู้ที่มีพละกำลังแข็งแกร่งที่สุดในรังอินทรีแห่งนี้ หากเป็นผู้อื่นถูกส่งไปล่าสัตว์วิญญาณอายุห้าพันปี ข้าคงเป็นกังวลว่าพวกเขาจะมีชีวิตรอดกลับมาได้หรือไม่…”
“ขอรับ ข้าเข้าใจแล้ว”
หลินมู่อวี่ลุกขึ้นยืน เขาประสานมือพร้อมกล่าวด้วยรอยยิ้ม “ท่านแม่ทัพใหญ่…ท่านจะยกทหารให้ข้ากี่นายขอรับ”
“ทหารห้าสิบนาย รวมองครักษ์อวี้หลินระดับขอบเขตปฐพีสิบนาย เท่านี้เพียงพอหรือไม่?”
“เป็นพระคุณมากขอรับ”
“ไม่ต้องมากพิธีไป…ขอให้ท่านแม่ทัพหลินบรรลุภารกิจ!”
…
หลังออกจากกระโจมหลัก เว่ยโฉวขมวดคิ้ว “ท่านแม่ทัพขอรับ…ผู้บังคับบัญชากำลังกลั่นแกล้งพวกเรา เขามอบหมายภารกิจอันยากจะบรรลุ ท่านก็เห็นว่าทหารแห่งกองกำลังจักรวรรดิเพียงเดินไปมาอยู่รอบๆ ค่าย บางนายก็เล่นหมากรุก บางนายก็เพียงออกไปล่าสัตว์ ทว่าเขากลับยัดเยียดภารกิจอันแสนอันตรายให้เรา…น่ารังเกียจ!”
หลินมู่อวี่ถอนหายใจพร้อมกับยิ้มรับ “หยุดพูดเถิด…ถือซะว่าเป็นการมอบหมายภารกิจให้แก่ผู้มีความสามารถ! ไปคัดสรรทหารชั้นยอดเสีย เราจะออกเดินทางเข้าป่าล่ามังกรยามอาทิตย์อัสดง อย่าลืมตรวจสอบเสบียงให้ดี และคิดเสียว่าครั้งนี้เป็นการไปเก็บเกี่ยวประสบการณ์”
“ขอรับ!”
………………………………….
