ลุมอากาศสีเลือดค่อยๆ เปิดออก ทิวทัศน์ของรอยแยกอีกฝั่งปรากฏขึ้นช้าๆ เป็นภาพที่งดงาม ผืนป่าสีเขียวบนเทือกเขา มีตำหนักตั้งอยู่บนนั้น ฝูงนกกระเรียน เมฆงดงามลอยอยู่บนฟ้า ถึงขนาดที่มองเห็นเซียนขี่เมฆบินไปมาระหว่างภูเขา
“นี่ก็คือแดนเทวะหรือ?!” หลินมู่อวี่เบิกตากว้าง รู้สึกอัศจรรย์ใจอยู่บ้าง คิดในใจว่าทิวทัศน์ดีจริงๆ เป็น 3D ยอดเยี่ยมเกินบรรยาย!
“ใช่ นี่คือดินแดนเทวะ”
มารโลหิตยิ้มเล็กน้อยก่อนตอบ “ขั้นตอนการทะลุผ่านกระแสเวลาน่าจะประมาณครึ่งก้านธูป ร่างกายสายเลือดมังกรของเจ้าต้องต้านไหวอย่างแน่นอน หากเจ้าอยากเป็นยอดฝีมือขอบเขตเทวะ เช่นนั้นก็อย่าได้ลังเล ทว่าข้าจะไม่บังคับเจ้า หากเจ้าขี้ขลาดอยากอยู่ที่ดินแดนซุ่ยติ่งนี้ ข้าก็จะไม่ตำหนิเจ้า”
……
และในตอนนี้เอง ที่ก้นบึ้งหัวใจของหลินมู่อวี่ จู่ๆ ก็มีเสียงหัวเราะเยาะของราชาปีศาจเจ็ดประทีปดังขึ้น “ฮ่า ไอ้เฒ่าระยำ คิดว่าจะหลอกข้าได้งั้นหรือ หลินมู่อวี่ เจ้าอยากตายก็เข้าไปเถอะ ข้ารับประกันได้เลยว่าเจ้าต้องตายศพไม่สวยแน่”
“ทำไมเหรอ” หลินมู่อวี่ถามทางทะเลจิต
เสียงของราชาปีศาจเจ็ดประทีปบาดหูมาก “เหอะๆๆ…อีกฟากของรอยแยกเป็นอะไรกันแน่ เจ้าใช้ฌาณสัมผัสเข้าไปดูก็รู้แล้ว ทำไมจะต้องถามข้าด้วย”
“อืม!”
คำพูดนี้กลับเตือนสติหลินมู่อวี่ เขารีบสงบจิตใจทันที แล้วใช้ทักษะชีพจรวิญญาณ ฌาณสัมผัสลอยเข้าไปในช่องว่างมิติ ผ่านทะลุเข้าไปในรอยแยก เห็นเพียงแค่ทิวทัศน์ที่สวยงามน
