หารในกองทัพจักรวรรดิ หลินมู่อวี่หนึ่งมื้อสามารถกินเล่าปิ่งได้ประมาณสี่แผ่น และด้านในถุงมีเล่าปิ่งเกือบร้อยแผ่น ด้านข้างยังมีถุงน้ำอวบอ้วนอีกเจ็ดแปดถุง ด้านนอกมีเสียงของทหารนายหนึ่งดังขึ้น “หลินมู่อวี่ ไม่รู้ว่าเจ้าตายหรือยัง นี่คือเสบียงเจ็ดวันของเจ้า หากยังไม่ตายก็โยนอะไรออกมาให้ข้าได้ไปรายงานที”
หลินมู่อวี่โยนถุงน้ำเปล่าๆ ของคราวที่แล้วออกไปทางช่องประตูเล็ก ทันใดนั้นทหารก็หัวเราะเฮอะๆ “นึกไม่ถึงว่าจะยังไม่ตาย เจ้านี่ดวงแข็งเสียจริง…”
หลินมู่อวี่ขมวดคิ้ว มองลอดผ่านช่องประตูเล็กออกไป คนผู้นี้เป็นทหารของค่ายสารวัตรทหาร มิน่าถึงได้กำเริบเสิบสานเช่นนี้ เซี่ยงอวี้คงแทบอยากให้เขาตายอยู่ในเจดีย์ทงเทียนเสียเดี๋ยวนี้
ช่องประตูเล็กมองเห็นได้ไม่ไกลนัก แต่ในระยะหนึ่งลี้มองเห็นธงที่ปลิวสะบัด เป็นธงศึกของทหารรักษาพระองค์ สัญลักษณ์โล่ยักษ์สีทองเด่นสะดุดตา หลินมู่อวี่รู้สึกอบอุ่นหัวใจไม่ได้
……
หลินมู่อวี่นำเสบียงมาเก็บไว้ในที่อากาศปลอดโปร่งและแห้ง จากนั้นจึงนั่งขัดสมาธิฝึกพลังต่อไป
ตกกลางคืน เมฆสีเลือดเหนือเจดีย์ทงเทียนเริ่มหมุนวน ฟ้าแลบครู่หนึ่ง เสียงฟ้าผ่าดังจนเจดีย์ทงเทียนสั่นสะเทือน คล้ายกับว่าเจดีย์ยักษ์นี้กำลังหวาดกลัวอำนาจฟ้า หลินมู่อวี่นั่งขัดสมาธิฝึกทักษะชีพจรวิญญาณ ขมวดคิ้วเบาๆ มองสภาพอากาศเลวร้ายเช่นนี้ คืนนี้คงจะไม่ปลอดภัยแล้ว
เขาจุดกระถางไฟ ฝึกพลังต่ออย่างเงียบๆ เสียงฟ้าร้องด้านนอกไม
