EP.138นักฆ่าล่องหน
วานรหินตัวสุดท้ายหวาดผวาจนขวัญหนีดีฝ่อ มองดูเพื่อนตายไปทีละตัว มันอ้าปากกว้างส่งเสียงร้อง และหันหลังกลับวิ่งหนีไป ทันใดนั้นหลินมู่อวี่ก็รู้สึกพูดไม่ออกบอกไม่ถูก ในใจพลางคิดว่า ไม่ว่าอย่างไรวานรหินตัวนี้ก็เป็นสัตว์วิญญาณอายุสี่พันปีที่สร้างความหวาดกลัวให้อยู่ดี!
“ฝุบ!”
เถาวัลย์น้ำเต้าแทงทะลุพื้นหินขึ้นมา มันพุ่งเข้ามัดตัววานรหินเอาไว้อย่างรวดเร็ว ระดับความเหนียวของเถาวัลย์น้ำเต้านั้นสัมพันธ์กับระดับความแข็งแกร่งของปราณยุทธ์ของหลินมู่อวี่ ไม่ว่าวานรหินจะขัดขืนอย่างไร ก็ไม่มีทางหลุดพ้นจากพันธนาการของเถาวัลย์น้ำเต้าได้ กลางฝ่ามือสองข้างของหลินมู่อวี่เต็มไปด้วยเปลวไฟที่ลอยอ้อยอิ่งอยู่ กระบี่เบื้องหน้าหมุนอย่างรวดเร็ว เปลวไฟแปรเปลี่ยนเป็นเกลียวอัคคีหมุนพันรอบตัวกระบี่ แล้วพุ่งทะลวงออกไปด้วยความรวดเร็ว
ชั้นหินบนผิวหนังของวานรหินมีความแข็งหนาเป็นอย่างมาก การโจมตีแบบธรรมดาของกระบี่เหลียวหยวนนั้นไม่สามารถแทงทะลุได้ แต่หากใช้พลังของเกลียวอัคคีทำลายก็จะง่ายเหมือนปลอกกล้วยเข้าปาก
“เปรี้ยง!”
ผิวหินของมันแตกกระจายผสมปนเปกับไปกับเลือดสีแดงสด แล้ววานรหินตัวนี้ก็ร้องอย่างน่าเวทนา ตายตกตามเพื่อนของมันไป
หลินมู่อวี่สูดหายใจเข้าลึก พร้อมกับใช้พลังเกลียวอัคคีสองครั้งติดต่อกัน บวกกับพลังเจ็ดประทีปชั้นที่หนึ่งอีกหนึ่งครั้ง ปราณยุทธ์ภายในร่างถูกใช้ไปแล้วประมาณสามส่วน และก็ไม่รู้ว่าจะยังม
