หลีฮวาที่หนักอึ้งนี้ก็หล่นใส่มือของหลินมู่อวี่
ความเย็นเยียบหลายสายแทรกซึมเข้าฝ่ามือ หลินมู่อวี่รู้สึกได้ถึงวิญญาณกิเลนน้ำแข็งที่กำลังตอบสนองสัมผัสของเขาอยู่ เนื่องจากทวนเล่มนี้เขาเป็นผู้หลอมขึ้นมาใหม่ด้วยตัวเอง ดังนั้นเขาจึงสามารถใช้ทวนหลีฮวาได้ถนัดมือยิ่งกว่าใคร กิเลนน้ำแข็งสามารถออมและปล่อยพลังได้ตามกำลังของหลินมู่อวี่ ช่างมหัศจรรย์เหลือเกิน
หลินมู่อวี่เช็ดเหงื่อบนหน้าผาก หัวเราะพลางเอ่ยขึ้น “สำเร็จเสียที ลู่ลู่ ดูหน่อยซิว่าทวนหลีฮวาเล่มนี้อยู่ระดับไหนแล้ว”
ลู่ลู่กระพือปีก ค่อยๆ บินวนไปรอบไหล่เขา ใบหน้ายิ้มแย้ม “ตามบัญญัติระดับศาสตราวุธแห่งจักรวรรดิ ประสิทธิภาพการหลอมวิญญาณ ระดับความบริสุทธ์ของเหล็กเหมันต์ ความทนทานและระดับความคมของทวนหลีฮวาเล่มนี้ น่าจะเป็นระดับปราชญ์ขั้นที่หกเจ้าค่ะ!”
“ระดับปราชญ์ขั้นที่หก?” หลินมู่อวี่ยิ้มถาม “มันยอดเยี่ยมมากไหม”
ลู่ลู่หัวเราะคิกคัก “อาวุธศักดิ์สิทธิ์ในแผ่นดินแห่งนี้เดิมทีก็มีน้อยมากอยู่แล้ว รวมแล้วมีไม่เกินหนึ่งร้อยชิ้น พี่ชาย ท่านว่าทวนหลีฮวาเล่มนี้ยอดเยี่ยมไหมล่ะ”
“งั้นก็ยอดเยี่ยมทีเดียวเลยล่ะ” หลินมู่อวี่แอบดีใจ หากถือทวนหลีฮวาเล่มนี้ไปขายที่ร้านอาวุธละก็ ราคาจะต้องเกินหนึ่งแสนเหรียญทองอย่างแน่นอน เงินมันหาได้ง่ายแบบนี้นี่เอง แต่ดูเหมือนตัวเขาจะไม่ได้ต้องการเงินทองมากมายขนาดนั้น อีกอย่างเขาเข้าใจคำกล่าวที่ว่า ‘คนไม่ผิด ผิดที่ครอบครองหยก’
