บี่เหลียวหยวนพร้อมพลังของปราณยุทธ์เกลียวอัคคีตรงปะทะเข้ากับพื้น แล้วทัศนียภาพป่าสวยน้ำใสบนพื้นนั้นก็ค่อยๆ บิดเบี้ยวเหยเก เขายังคงทะยานลงสู่ด้านล่างภายใต้การนำทางของกระบี่เหลียวหยวน
ทันใดนั้นเบื้องหน้าพลันมืดสนิท นี่เป็นพื้นที่ว่างดำมืดที่สับสนยุ่งเหยิง มีเพียงแสงสว่างน้อยๆ ที่สาดส่องลงมาจากด้านบน สะท้อนให้เห็นเงาร่างที่เลือนลางของคนผู้หนึ่ง หลินมู่อวี่ค่อยๆ ร่วงลงพื้น เขายืนอยู่บนพื้นที่อ่อนนุ่ม และมองดูคนที่อยู่ตรงหน้า ร่างกายของคนผู้นี้ดูเหมือนกำลังลุกไหม้อยู่ เปลวไฟกำลังค่อยๆ แผดเผาร่างของเขาจนกลายเป็นลูกไฟ เปลวเพลิงหลายสายจากลูกไฟก็พุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้า
ราชันย์ปีศาจเจ็ดประทีป!
บาดแผลนี้น่าจะเป็นผลจากเพลิงของติ่งหลอมอาวุธ ดูท่าสามารถสร้างบาดแผลให้กับวิญญาณของราชันย์ปีศาจเจ็ดประทีปนั้นจะเป็นเรื่องจริง หลินมู่อวี่กระชับกระบี่เหลียวหยวนในมือแน่น
“ราชันย์ปีศาจเจ็ดประทีป ความรู้สึกแบบนี้คงแย่สินะ ตอนนั้นเจ้าวางแผนจะยึดร่างของข้า แต่ตอนนี้ต้องกลายเป็นวิญญาณที่ถูกคุมขังอยู่ในร่างข้าแทน น่าสงสารเสียจริง”
ราชันย์ปีศาจเจ็ดประทีปค่อยๆ เงยหน้าขึ้น ใบหน้าของมันถูกติ่งหลอมอาวุธเผาไปเกือบครึ่ง ผิวหนังกำลังถูกเปลี่ยนให้เป็นเศษประกายไฟลอยขึ้นไปในอากาศ น่าสยดสยองเป็นที่สุด ทันใดนั้นปากที่ไหม้ไปหนึ่งในสามส่วนของมันก็แสยะยิ้มออกมา
“เจ้าเด็กน้อย เจ้ามาที่นี่ทำไมกัน เจ้าคิดว่าเจ้าเป็นฝ่ายชนะหรือ ฝันไปเ