มายถึงความตาย ไม่มีโอกาสฟื้นคืนชีพกลับมาใหม่อีกแล้ว
“โฮกกกก!”
‘หินยักษ์’ ค่อยๆ ขยับตัว ถาดกลมขนาดใหญ่ยักษ์แยกหัวและหางออกมา ส่วนหัวที่ขดอยู่กับหางพลันชูคอขึ้นมาเป็นใบหน้าสัตว์ร้าย มันอ้าปากกว้างพุ่งไปทางหลินมู่อวี่ สัตว์ศิลาตัวนี้หนักอย่างน้อยหลายสิบตัน เคลื่อนไหวแต่ละทีภูเขาถึงกับสะเทือน แต่ว่าความเร็วของมันกลับไม่ช้าเลย
หลินมู่อวี่มองเห็นทุกอย่างชัดเจน มือซ้ายดึงมีดเสียงปีศาจออกมาจากเอว ปล่อยปราณเข้าไปในมีดแล้วปาออกไป “ฟิ้ว” อาวุธลับส่งเสียงแหลมพุ่งเข้าใส่จุดอ่อนบริเวณศีรษะของสัตว์ศิลา นั่นก็คือดวงตา!
“โฮกกก!”
นึกไม่ถึงว่าเจ้านี่จะว่องไวมาก ไม่น่าเชื่อว่าจะหลบไม่ให้อาวุธโจมตีลูกตาได้ และไปใช้หน้าผากเข้าปะทะกับมีดเสียงปีศาจแทน ได้ยินเพียงเสียง “เคร้ง” ประกายไฟกระเซ็นออก มีดเสียงปีศาจกระเด็นไปอีกทาง
หลินมู่อวี่ปล่อยหมัดเสียงปีศาจจากระยะไกลไปควบคุมทิศทางของมีดเสียงปีศาจ ขณะเดียวกันมือขวาที่ถือกระบี่ก็คำรามออกมาเบาๆ แสงอัสนีวิ่งไหลไปทั่วแขนของเขา ในจังหวะที่สัตว์ศิลากระโจนเข้ามานั้น เขาก็สะบัดกระบี่เหลียวหยวนออกไป อัสนีคลื่นคลั่ง!
“เปรี้ยง!”
กระแทกเข้าเต็มแรง คมมีดแทงทะลุขากรรไกรล่างของสัตว์ศิลาเข้าไปครึ่งด้าม แต่ดูเหมือนเลือดมันจะไม่ไหล เกล็ดหินของสัตว์ศิลาหนาอย่างน้อยหนึ่งเมตร การโจมตีครั้งนี้ไม่ได้สร้างความเสียหายรุนแรงให้มัน
เหตุการณ์เกิดขึ้นเร็วมาก สัตว์ศิลากางกรงเล็บตะปบเข้ามา
