ต้าหนึ่งดอกเบ่งบาน “ฟู่ว” พ่นพิษเหลวราวกับลูกธนูพุ่งตกลงที่หน้าผากของสัตว์ศิลา ไหลซึมและกัดกร่อนอย่างรวดเร็ว เพียงแต่ชั้นผิวหนังของสัตว์ศิลานั้นหนาเกินไป ระยะเวลาสั้นๆ ไม่อาจจะทำอะไรมันได้
“เยี่ยมมาก อาอวี่!” ฉินเหลยควงดาบอัสนีทลายเข้าไป สายฟ้าหลายสายระเบิดเข้าที่ด้านหลังของสัตว์ศิลา
แต่ทว่าในตอนนี้เอง ถังเสี่ยวซีที่อุ้มวิญญาณจิ้งจอกอัคคีอยู่ ตะโกนเสียงดัง “ท่านพี่ฉินเหลยระวัง!”
“อะไรนะ!?”
ฉินเหลยหันกลับไป เห็นเงาดำเคลื่อนเข้ามา “เปรี้ยง” นั่นคือหางที่กวาดโจมตีของสัตว์ศิลา ภายใต้การพลังโจมตีที่รุนแรง ผู้บัญชาการองครักษ์อวี้หลินถูกซัดจนลอยกระเด็น และตกลงในป่าที่ไกล ออกไป แต่อย่างไรเสียฉินเหลยนั้นเป็นยอดฝีมือขอบเขตนภา เขารีบตะโกนกลับมาจากตรงนั้น “ข้าไม่เป็นไร…อาอวี่เจ้าต้องต้านเอาไว้ให้ได้!”
……
“ฟู่วว…”
สัตว์ศิลาพ่นลมหายใจออกมา ดวงตาคู่นั้นมีเลือดซึมอยู่เล็กน้อย ดวงตาสีแดงเลือดกำลังจ้องหลินมู่อวี่เขม็ง กรงเล็บคู่พุ่งเข้ามาอย่างรวดเร็ว โจมตีนับครั้งไม่ถ้วนในชั่วพริบตา ปราการเกล็ดมังกรใกล้จะแตกแล้ว แต่หลินมู่อวี่กลับยังไม่มีวิธีจัดการกับเจ้าสัตว์นี่ เพราะวิญญาณยุทธ์ของเขาเป็นสายป้องกัน ถึงจะมีทักษะใช้สี่ธาตุควบคุมกระบี่ แต่ก็ยังเทียบไม่ได้กับฉินเหลยที่มีโซ่เทวะ
“มู่มู่ ระวังตัวด้วย!” ถังเสี่ยวซีโจมตีเข้ามาจากด้านข้าง จิ้งจอกอัคคีเปล่งเสียงร้อง แต่พลังการทะลวงของนางนั้นเบามาก แทบไม่ทำให
