อยจึงถูกลอบทำร้าย ตอนนี้จางเหว่ยถูกยอดฝีมือลึกลับสับเอ็นมังกรจนแหลกละเอียด ข้าไม่อาจทนนิ่งดูดายได้!”
ถังเสี่ยวซีกุมมือไว้ที่ด้านหน้า พลันยิ้มออกมา “แม้ในจวนที่ประทับเมืองชีไห่จะหาเถาวัลย์เอ็นมังกรกับหญ้าราตรีกระจ่างไม่พบ แต่…แต่เรายังมีอีกที่หนึ่งที่สามารถไปลองเสี่ยงดวงดูได้ ไม่แน่ว่าอาจจะมีก็ได้นะ!”
“ที่ไหนเหรอ”
“หอโอสถตำหนักเจ๋อเทียน!” ถังเสี่ยวซียิ้มเบิกบานท่ามกลางสายลมในฤดูใบไม้ผลิที่โชยผ่านเบาๆ โบว์ที่มัดอยู่บนศีรษะราวกับผีเสื้อสีแดงตัวหนึ่ง