ียิ้มบาง “ลำบากท่านจางเหว่ยแล้ว ท่านรีบไปพักผ่อนเถอะ ปล่อยเขาไว้กับข้าก็พอแล้ว”
จางเหว่ยยิ้มกรุ้มกริ่มมองหลินมู่อวี่ ยกกำปั้นแตะที่หน้าอกตัวเองเบาๆ ยิ้มเอ่ย “ท่านหลินจื้อดูแลองค์หญิงให้ดีล่ะ อย่าให้วิหารศักดิ์สิทธิ์ขายหน้าได้”
หลินมู่อวี่ถลึงตาใส่เขา และมองจางเหว่ยหัวเราะแล้วเดินจากไป
……
“เสี่ยวซี มาหาข้ามีเรื่องอะไรหรือ” หลินมู่อวี่ถาม
ถังเสี่ยวซีทำเสียงฮึ “เจ้าลืมแล้วเหรอ อีกสามวันก็จะถึงเทศกาลซั่งซีแล้วนะ เทศกาลซั่งซีเป็นหนึ่งในเทศกาลสำคัญของจักรวรรดิ เรานัดกันไว้แล้วนะว่าจะไปฉลองเทศกาลซั่งด้วยกัน เจ้าคงไม่ได้ลืมจริงๆ หรอกใช่ไหม”
“อา เปล่า เปล่าสักหน่อย!”
“ฮึ!” ถังเสี่ยวซีท่าทางบ่งบอกว่า ‘ข้าเชื่อเจ้าก็บ้าแล้ว’ ก่อนเอ่ยขึ้น “ยังไงเจ้าก็ต้องไปนะ ข้าจองห้องชั้นบนสุดที่หอสดับพิรุณไว้แล้ว ข้าชวนสหายอีกหลายคนเลยด้วย ทั้งท่านผู้บัญชาการทหารรักษาพระองค์เฟิงจี้สิง องครักษ์อวี้หลินฉู่ฮว๋ายเหมี่ยน แล้วก็ยังมีท่านพี่ฉินเหลยผู้บัญชาการกองทัพอวี้หลินมาร่วมฉลองด้วย เจ้าต้องไปให้ได้นะ!”
“อืม ตกลง…” หลินมู่อวี่ตอบตกลง
ถังเสี่ยวซียู่ปาก “ทำไมหน้าตาเจ้าดูไม่มีความสุขนักเล่า ฮึ ข้ารู้นะว่าเจ้าเป็นห่วงแม่สาวงามนักปรุงโอสถฉู่เหยาแห่งสมาพันธ์โอสถว่าจะไม่มีเทียบเชิญสินะ วางใจเถอะ ข้าให้เทียบเชิญฉู่ฮว๋ายเหมียนไปสองใบ เขาจะต้องเอาไปให้ฉู่เหยาหนึ่งใบ เจ้านี่นะ…ในใจมีแต่พี่ฉู่เหยาคนเดียวใช่ไหม!”
หลินมู่อว
