บนี้ไม่ค่อยดีกระมังพ่ะย่ะค่ะ…”
ถังเสี่ยวซีเลิกเรือนคิ้วงาม “มีอะไรไม่ค่อยดีรึ เจ้าคิดว่ามู่มู่จะกินข้ารึไง”
องครักษ์สีหน้าจนปัญญา บ่นในใจ ก็กลัวว่าเจ้าหนุ่มนี่จะกินอาหารรสเลิศอย่างท่านน่ะสิ! แน่นอนว่าเขาไม่กล้าพูดออกมา ได้แต่ตอบด้วยความเคารพ “พ่ะย่ะค่ะ กระหม่อมจะรออยู่ด้านนอก หากองค์หญิงไม่ออกมา พวกกระหม่อมก็จะไม่ไปไหนขอรับ”
“อืม!”
ถังเสี่ยวซีเดินอารมณ์ดีตามหลินมู่อวี่เข้าไป พร้อมปิดประตูใหญ่ลงด้วย ในจักรวรรดิการแอบลอบดูผู้อื่นฝึกถือว่าเป็นเรื่องต้องห้าม เพราะอาจต้องสงสัยว่าขโมยวิชาได้ แน่นอนว่า ที่เหลยหงแอบดูหลินมู่อวี่ฝึกไม่นับ เพราะอย่างไรเสียเขาก็อายุปูนนี้แล้ว ไม่มีความไร้ยางอายเหลือแล้ว
……
ที่ลานบ้านกว้างขวาง มีภูเขาเทียมสองสามลูก และสระบัวอีกหนึ่งสระ
“เอาล่ะ รีบให้ข้าดูเร็วเข้า!” ถังเสี่ยวซีอดใจรอแทบไม่ไหว กระโดดขึ้นมานั่งบนราวจับ เอ่ยด้วยรอยยิ้ม
หลินมู่อวี่พยักหน้า
จิตกระบี่โผล่ขึ้นมาในทะเลจิต เขาโบกมือข้างหนึ่งเบาๆ กระบี่เหลียวหยวนที่สะพายอยู่ที่หลังก็หลุดออกจากฝัก แล้วลอยอยู่กลางอากาศ ส่งเสียงร้องเบาๆ นี่เป็นความสามารถพื้นฐานของการใช้จิตควบคุมกระบี่
ถังเสี่ยวซีตะลึง ปากน้อยๆ ของนางขยับ “ทักษะควบคุมกระบี่หรือ! ยอดเลย…”
หลินมู่อวี่แอบยิ้ม ความสามารถของเขามีแค่ทักษะควบคุมกระบี่ที่ไหนกันเล่า!
พอคิดถึงจุดนี้ เขาก็เปล่งเสียงออกมา ปราณเริ่มเคลื่อนไหว แปรเปลี่ยนเป็นแสงอัสนีอยู่กล
