ยวบนหน้าอกของกายจิตของหลินมู่อวี่ก็ถูกตะปบใส่ ร่างกายสลายเป็นประกายดาวกระจายออกไป มังกรไฟยังคงคำรามต่อเนื่อง อ้าปากหวังจะกัดแขนอีกข้างของเขา
“เดรัจฉาน!”
หลินมู่อวี่คำรามค่ำ ความโกรธที่ยากจะบรรยายก็พรั่งพรูออกมาจากก้นบึ้งหัวใจ วินาทีถัดมา ลำแสงสีทองปรากฏขึ้นมาท่ามกลางความมืด มังกรสีทองโผล่ออกมาจากร่างของเขาพร้อมกับเปลวเพลิง ลำตัวยาวของมันโอบร่างของหลินมู่อวี่ หันศีรษะจ้องไปทางมังกรไฟอย่างดุดัน พลันแผดเสียงคำรามออกมา แล้วพุ่งเข้ากัดเข้าที่หัวของมังกรไฟ แล้วฉีกสะบัด!
“ผัวะ!”
กรงเล็บอันมหึมาสะบัดออก ตะครุบเข้าที่คอของมังกรไฟไว้อย่างแน่นหนา ปากมังกรอ้าขึ้น เปลวเพลิงร้อนแรงเอ่อออกมา กำลังจะพ่นไฟใส่มังกรไฟตัวนี้
“โฮกกก…”
ไม่น่าเชื่อว่ามังกรไฟจะส่งเสียงโหยหวนโศกเศร้า ก้มศีรษะอันหยิ่งยโส ส่งเสียงฮือๆ ราวกับกำลังร้องไห้อยู่
มันกำลังวิงวอนขอให้ยกโทษอยู่หรือ!
เมื่ออยู่ต่อหน้ามังกรที่แท้จริง มีหรือที่มังกรไฟต่ำต้อยตนนี้จะกล้ากำแหงได้อีก
หลินมู่อวี่อดยิ้มออกมาไม่ได้ พละกำลังค่อยๆ สลายไป และปราณรูปร่างมังกรที่พันอยู่รอบกายก็ค่อยๆ จางหายไป ส่วนมังกรไฟตนนี้กลับหมอบแทบเท้าของหลินมู่อวี่ ราวกับกำลังแสดงความภักดี
……
“ฮึ แบบนี้ค่อยยังชั่วหน่อย…”
เขายิ้มบางๆ เรียกจิตสำนึกกลับมาอย่างช้าๆ แล้วลืมตาขึ้น พอก้มหน้ามอง กลับรู้สึกถึงความปีติยินดีที่ออกมาจากกระบี่เหลียวหยวน เป็นอย่างที่คาดเอาไว้ จิตกระบี่เชื่อม
