ในช่วงเวลาที่คับขันนี้ หลินมู่อวี่ใช้เท้าข้างหนึ่งดีดตัวกับพื้นขึ้นไปลอยอยู่กลางอากาศ ขณะที่หลบการโจมตีของปราณกระบี่ เขายกมือปามีดบินออกไป!
“อาวุธลับ!? ต่ำทรามนัก!” ผู้บุกรุกเบี่ยงตัวหลบมีดเสียงปีศาจ และขอบเขตกระบี่ก็ถูกทำลายลงแล้ว
“ปราณกระบี่สังหาร!”
เขาคำรามเสียงต่ำ คลายมือที่จับกระบี่ กระบี่ยาวบินเข้ามาด้วยความเร็วสูง พร้อมกับปราณกระบี่หลายสาย
พื้นที่ในห้องลับเล็กเกินไป หลินมู่อวี่ไม่รู้จะเบี่ยงหลบยังไง จึงรีบแบบมือออก เถาวัลย์สีเขียวนับไม่ถ้วนงอกขึ้นมากลายเป็นปราการขวางไว้ ขณะเดียวกันก็ใช้ปราณที่เหลือสร้างปราการเกล็ดมังกร!
“ปังๆ ๆ…”
ท่ามกลางเสียงรุนแรง ปราณกระบี่ของศัตรูระเบิดทลายการป้องกันของปราการเกล็ดมังกร!
“ฉึก” กระบี่ด้ามยาวก็แทงเข้าที่ไหล่
หลินมู่อวี่ถอยหลังกรูด กระอักเลือดออกมา เขาตกเป็นฝ่ายเสียเปรียบมาตลอด ถึงขนาดที่กระบี่เหลียนหยวนของตนยังฟันไม่ถูกเส้นผมของศัตรูเลยแม้แต่น้อย ความล้ำเลิศของทักษะการควบคุมกระบี่ก็อยู่ตรงนี้แหละ สังหารคนที่อยู่ห่างออกไปสิบเมตร ไม่เหลือโอกาสให้ศัตรูได้ทันตั้งตัวเลยสักนิด
……
“ฮ่าๆ…”
ผู้บุกรุกหัวเราะได้ใจ แล้วถอดผ้าปิดหน้าออก เผยให้เห็นใบหน้าซูบตอบ ก่อนจะหัวเราะเยาะ “ข้าก็นึกว่าหลินมู่อวี่จะเป็นยอดฝีมือเก่งกาจขนาดไหนเชียว ที่ไหนได้ฝีมือแค่นี้ ตายด้วยกระบี่ของข้าจงหลีซ่าน เจ้าก็คงตาหลับแล้ว!”
