ามมาคือกระแสอุ่นๆ ที่ออกมาจากจุดตันเถียน สายหนึ่งตรงเข้าสมอง อีกสายตรงไปที่ร่างกายท่อนล่าง อืม นี่ก็คือฤทธิ์ของบุหงาน้ำแข็งสินะ…
หลินมู่อวี่เริ่มหลอมกระดูกมังกรอีกครั้ง แสงจากติ่งหลอมอาวุธสว่างไปทั่วห้องลับ เปลวไฟฉวัดเฉวียน กระดูกมังกรเริ่มสั่น เสียงคำรามของมังกรดังสะท้อนก้องอยู่ในห้อง
หลินมู่อวี่ปิดตาทั้งสองลง ค่อยๆ ควบคุมปราณหลอมกระดูกมังกร พลังมังกรไหลซึมเข้าสู่ร่างกายอีกครั้งอย่างต่อเนื่อง ในขั้นตอนการหลอมกระดูกนั้นจะมีการสร้างกระดูกขึ้นใหม่ ความเจ็บปวดอันใหญ่หลวงไหลบ่าเข้ามา ทำให้เขาต้องร้องออกมาทันที ความรู้สึกที่ถูกโจมตีรุนแรงและความกระปรี้กระเปร่าของโอสถรวมจิตผสมปนเปกัน เวลาผ่านไปเรื่อยๆ ครั้งนี้เขาไม่ได้หมดสติไป!
กระดูกทุกอณูรู้สึกถึงความเย็นยะเยือกและร้อนระอุสลับกันไป ความรู้สึกแบบนี้เหมือนกับตายทั้งเป็น ถ้าไม่มีโอสถรวมจิต เกรงว่าตอนนี้คงได้สลบไปอีกครั้ง หลินมู่อวี่กัดฟันแน่น ใบหน้าตึงเครียด ร่างกายเปียกโชกไปด้วยเหงื่อ เปลวเพลิงอันร้อนแรงของพลังมังกรวนเวียนอยู่รอบกายเขา แต่กลับไม่ได้เผาไหม้ร่างกาย เพียงแต่หลอมกระดูกของเขาไปทุกอณู
วินาทีที่พลังมังกรแทรกซึมเข้าสู่ไขกระดูก ในที่สุดความเจ็บปวดของจริงก็มาถึง
“ฮึก ฮึก…”
เขาอดร้องโอดครวญออกมาไม่ได้ นี่เป็นความเจ็บปวดที่ยากจะบรรยาย เป็นความเจ็บปวดที่ทำให้คนยอมเต้นระบำเท้าเปล่าบนคมมีดหรือเปลวไฟแทนยังจะดีเสียกว่า ขั้นตอนนี้ยาวนานมา
