์หลอมกระดูกมังกรรั่วออกไป จึงยิ้มแล้วตอบไปว่า “ความลับน่ะความลับ ข้าจะบอกเจ้าทีหลังก็แล้วกัน!”ถังเสี่ยวซีอารมณ์เสียทันที ทำปากย่นแล้วบ่น “ใจแคบเสียจริง ไม่บอกก็ตามใจ ข้าจะกลับไปฝึกต่อของข้าก็ได้!”“อือ รอข้ามีเวลาว่างก่อนนะ แล้วจะไปเยี่ยมเจ้าที่จวน!”“เมื่อไหร่ล่ะ” ถังเสี่ยวซีตื่นเต้นเล็กน้อย“ก็ตอนที่ข้ามีเวลาว่างไง!”“ไอ้เจ้าบ้า…”……หลังจากส่งองค์หญิงซีกลับไปแล้ว ครูฝึกและผู้ช่วยฝึกที่อยู่ห่างออกไม่ไกลสองสามนายต่างส่งสายตาสงสัยและอิจฉามา ซึ่งก็ไม่แปลกอะไร เพราะหญิงงามอย่างถังเสี่ยวซีไม่ได้พบเห็นกันได้ง่ายๆ แต่นางกลับชื่นชมในตัวหลินมู่อวี่ที่มีตำแหน่งต่ำต้อยในวิหาร จะไม่ให้คนอื่นอิจฉาได้อย่างไร ครูฝึกและผู้ช่วยฝึกเหล่านี้ต่างรู้สึกว่าสวรรค์ช่างไม่ยุติธรรมเอาเสียเลย ที่ให้ความรักมากมายตกไปอยู่ที่เจ้าเด็กบ้าอย่างหลินจื้อผู้เดียวหลินมู่อวี่กำกระดูกมังกรอยู่ในมือ ใช้ความคิดอย่างอารมณ์ดีว่าจะหลอมมันเมื่อไรดีในตอนนี้เอง เหลยหงก็เข้ามาในโถงทดสอบ และตรงเข้าไปในห้องที่หลินมู่อวี่ใช้ฝึกด้วยสีหน้าสงบนิ่ง ยิ้มพูด “หลินจื้อ ข้ามาเยี่ยมเจ้า ฝึกไปถึงไหนแล้วล่ะ”“ขอบคุณปู่เหลยหงที่เป็นห่วง ทุกอย่างเรียบร้อยดีขอรับ!” เขาตอบตามจริง“โอ้?”น้ำเสียงของเหลยหงต่ำลง ยิ้มพูด “เข้าใจคัมภีร์หลอมกระดูกมังกรแล้วหรือ”“เอ่อ…เข้าใจยังไม่ถึงครึ่งเลยขอรับ…”“แบบนี้นี่เอง…” เหลยหงพยักหน้าพึมพำ แล้วส่งกุญแจสีดำให้เขา เอ่ยว่
