“หลอมกระดูกมังกร…”หลินมู่อวี่ประคองชิ้นส่วนคัมภีร์ แล้วเปิดอ่านแผ่นแรก บนนั้นสลักวิชายุทธ์ไว้หนึ่งประโยค “หลอมชำระกระดูก ราวมังกรสลัดเกล็ด เปิดทวารทั้งสี่ สร้างชีพจรใหม่”เขาทำหน้างง “ปู่ชวีฉู่ คัมภีร์หลอมกระดูกมังกรนี่ใช้ทำอะไรหรือ”ชวีฉู่ลูบเคราแล้วยิ้ม “เห็นชื่อก็น่าจะเข้าใจแล้ว มันคือวิชาหลอมกระดูกและชำระไขกระดูก เพียงแต่วิธีการหลอมกระดูกของวิชานี้เหมือนกับพวกมังกร ดังนั้นจึงเรียกว่าคัมภีร์หลอมกระดูกมังกร”พูดจบ ชวีฉู่ก็เด็ดใบไม้จากข้างทางมาหนึ่งใบ แล้วซัดออกไปทางด้านหลังหลายร้อยเมตร จนไปถูกหินก้อนหนึ่ง แล้วหัวเราะเสียงดัง “ข้ากำลังถ่ายถอดวิชาให้เจ้าหนุ่มนี่ พวกเจ้าสองคนยังจะแอบฟัง ไม่รีบไปดื่มกันอีก รอข้าด้วยล่ะ!”เหลยหงยิ้มเบิกบาน “ผู้ดูแลเกอหยาง พวกเราก็ไปดื่มกันก่อนเถอะ”เกอหยางตอบรับดีใจ “ตกลง!”……หลังจากรอสองคนนั้นออกไปไกลแล้ว ชวีฉู่ถึงได้พูดต่อ “เจ้าหนุ่ม ถือว่าเจ้าโชคดี คัมภีร์หลอมกระดูกมังกรเล่มนี้ข้าเจอมันโดยบังเอิญที่ซากเมืองโบราณแห่งหนึ่ง ในนี้มีบันทึกเกี่ยวกับวิชาหลอมกระดูกและชำระไขกระดูก”ชายชรากล่าวจบ ก็มองเด็กหนุ่มที่ดูมึนงง อดหัวเราะออกมาไม่ได้ “ดูท่าเจ้าจะยังไม่เข้าใจสินะ แบบนี้ก็แล้วกัน ข้าจะอธิบายให้ฟังง่ายๆ ว่าทำไมช่วงนี้การฝึกของเจ้าถึงไม่คืบหน้า ยังเป็นนักปราชญ์สงครามระดับห้าสิบอยู่เหมือนเดิม จริงๆ แล้วเหตุผลนั้นง่ายมาก นั่นเป็นเพราะพลังของเจ้าถึงขีดจำกัดของร่าง
