เสียงดังปัง ขณะเดียวกันวิญญาณยุทธ์ก็แผ่กว้าง พ่นพิษร้ายกาจออกมา
“เฮ้ย!?”
หลินมู่อวี่รีบถอยหลังทันที และเรียกกำแพงน้ำเต้ามากันของเหลวพิษ แต่ด้านหลังกลับสั่นสะท้าน การก้าวย่างของโอวหยางชิวมหัศจรรย์มาก กระบี่ยาวฟันเข้าที่แผ่นหลังเขาสามครั้งจนเกิดเป็นรูปสามเหลี่ยมขึ้น
หันกลับก็ช้าไปเสียแล้ว กระดองเต่าทมิฬชั้นแรกถูกทำลายแล้ว!
โอวหยางชิวเร่งปราณยุทธ์ทั่วร่าง หัวเราะอย่างบ้าคลั่ง แล้วรีบพุ่งตัวเข้ามา แทงเข่าเหล็กหนักๆ เข้าปราการเกล็ดมังกรซึ่งเป็นชั้นที่สอง ปราณยุทธ์ถึงกับสั่นสะเทือน หลินมู่อวี่เลือดลมปั่นป่วน กระโดดถอยหลังไปทันที เขาเงยหน้าขึ้น เห็นโอวหยางชิวกระโจนเข้ามา กระบี่ยาวเปลื่ยนไปเป็นกระบี่นับสิบเล่ม นึกไม่ถึงว่าจะเป็นเคล็ดหมื่นกระบี่ที่เจิ้งฟางเคยใช้มาก่อน!
ปราณกระบี่ของเขาแข็งแกร่งเกินไป ปราการเกล็ดมังกรก็ต้านไม่อยู่แล้ว!
เขาจึงรีบใช้ทักษะของวิญญาณยุทธ์ พ่นพิษ!
พลังปราณรวมเข้าเป็นรูปดอกน้ำเต้าแล้วพ่นของเหลวพิษออกมา
โอวหยางชิวไม่รู้ว่ามันคืออะไร เป็นธรรมดาที่ไม่กล้าปะทะเข้าไปตรงๆ รีบสลายการโจมตีของเคล็ดหมื่นกระบี่ แล้วพลิกตัวกลางอากาศถอยหลบไป เห็นแต่ของเหลวพิษตกลงพื้น ส่งเสียงดังซี่ๆ
“ร้ายกาจนักนะ!” เขายิ้มเยาะ
“ท่านก็เช่นกัน”
หลินมู่อวี่ควงกระบี่ฉวยโอกาสโจมตีก่อน ทั้งสองคนเข้าปะทะกันอีกครั้ง
สู้กันไปมาเช่นนี้เกือบๆ ห้าสิบรอบ บนร่างกายของทั้งสองฝ่ายล้วนปรากฏบาดแผลมากขึ้น แต่ที่ต
