าขึ้น เห็นโอวหยางชิวกระโจนเข้ามา กระบี่ยาวเปลื่ยนไปเป็นกระบี่นับสิบเล่ม นึกไม่ถึงว่าจะเป็นเคล็ดหมื่นกระบี่ที่เจิ้งฟางเคยใช้มาก่อน!ปราณกระบี่ของเขาแข็งแกร่งเกินไป ปราการเกล็ดมังกรก็ต้านไม่อยู่แล้ว!เขาจึงรีบใช้ทักษะของวิญญาณยุทธ์ พ่นพิษ!พลังปราณรวมเข้าเป็นรูปดอกน้ำเต้าแล้วพ่นของเหลวพิษออกมาโอวหยางชิวไม่รู้ว่ามันคืออะไร เป็นธรรมดาที่ไม่กล้าปะทะเข้าไปตรงๆ รีบสลายการโจมตีของเคล็ดหมื่นกระบี่ แล้วพลิกตัวกลางอากาศถอยหลบไป เห็นแต่ของเหลวพิษตกลงพื้น ส่งเสียงดังซี่ๆ“ร้ายกาจนักนะ!” เขายิ้มเยาะ“ท่านก็เช่นกัน”หลินมู่อวี่ควงกระบี่ฉวยโอกาสโจมตีก่อน ทั้งสองคนเข้าปะทะกันอีกครั้งสู้กันไปมาเช่นนี้เกือบๆ ห้าสิบรอบ บนร่างกายของทั้งสองฝ่ายล้วนปรากฏบาดแผลมากขึ้น แต่ที่ต่างกันคือโอวหยางชิวถูกแทงที่แขนสองครั้ง เลือดไหลเป็นทาง ส่วนหลินมู่อวี่ก็ถูกโจมตีเข้าที่จุดสำคัญบริเวณหน้าอกสองครั้ง แต่เป็นแผลถลอก เลือดไหลไม่เยอะ แค่ซึมออกมาพอให้เห็นที่เสื้อด้านนอกเท่านั้น ดังนั้นจึงดูเหมือนได้รับบาดเจ็บสาหัส ซึ่งความจริงแล้วบาดแผลของโอวหยางชิวนั้นสาหัสกว่า นี่น่าจะเป็นผลของการก่อชั้นผิวกระมัง!โอวหยางชิวยิ่งสู้ยิ่งร้อนใจ เขารู้ว่าหลินมู่อวี่เป็นแค่ปราชญ์สงครามระดับห้าสิบเท่านั้น แต่ตัวเขาเป็นถึงยอดฝีมือขอบเขตนภาชั้นที่หนึ่งกลับไม่ได้ได้เปรียบมากนักดังนั้นความโมโหจึงทะลักขึ้นมา พร้อมปราณยุทธ์ที่ไร้ขอบเขต ปราณยุทธ์ไหลออกมา
