้ยววินาทีนั้น หลินมู่อวี่เห็นแล้วว่าที่กระแทกเข้ามาในอ้อมกอดนั้นคือสาวงามผู้หนึ่ง เขาใช้ร่างกายของตัวเองปกป้องนางไว้ตามสัญชาตญาณ ดังนั้นพวกหินแหลมเหล่านั้นจึงทิ่มไปบนตัวเขาทั้งหมด ดีที่หลายวันมานี้การฝึกก่อชั้นผิวเห็นผลชัดเจน กลิ้งไปเป็นระยะทางเกือบพันเมตร จนมาถึงใต้หุบเขาถึงได้หยุดลง
ฉินอินใบหน้าซีดเผือด เมื่อนางเงยหน้าขึ้นมอง ก็พบชายหนุ่มหน้าตาหล่อเหลาโอบกอดตนเองอยู่ นางผลักเขาออกไปทันที “อย่ามาถูกตัวข้า!”
เป็นถึงองค์หญิงแห่งจักรวรรดิ ไหนเลยจะเคยถูกผู้ชายโอบกอดอย่างสนิทแนบแน่นถึงเพียงนี้
“ใครอยากแตะนักล่ะ…”หลินมู่อวี่เหลือบตามอง แล้วเขาก็เข้าใจทั้งหมดในทันที “แต่เจ้าถูกพิษ ถ้าไม่รีบรักษามีแต่ตายสถานเดียว!”
“เจ้าไม่ต้องมายุ่ง!” ฉินอินยังคงมีท่าทีระแวดระวัง
หลินมู่อวี่เป็นห่วงความปลอดภัยของถังเสี่ยวซี จึงไม่ได้คิดที่จะยุ่งด้วย เขาโซซัดโซเซปีนขึ้นมา และหากระบี่เหลียวหยวนเจอตรงจุดที่ไม่ไกลออกไปนัก
ด้านฉินอินเห็นร่างกายของเขาถูกหินแหลมและหนามคมขูดบาดเป็นแผลเต็มไปหมด ก็ใจอ่อนวูบ รู้ว่าคนผู้นี้เพิ่งจะช่วยตนเองเอาไว้ อีกอย่างตนเองก็ตกลงมาที่ก้นหุบเขา ร่างกายก็เกิดอาการชาไปหมด หากคนผู้นี้ไม่ช่วยนางไว้ นางอาจจะตายไปแล้วจริงๆ ก็ได้
“เอ่อ…เจ้าถอนพิษได้จริงๆ หรือ” ฉินอินงึมงำ “นี่เป็นพิษของงูมังกรสัตว์วิญญาณอายุหนึ่งหมื่นปีเลยนะ…”
หลินมู่อวี่หัวเราะเยาะอยู่ในใจ ข้าเป็นถึงปรมาจารย์ปรุงโอสถ มี
