นี่เป็นพิษของงูมังกรสัตว์วิญญาณอายุหนึ่งหมื่นปีเลยนะ…”หลินมู่อวี่หัวเราะเยาะอยู่ในใจ ข้าเป็นถึงปรมาจารย์ปรุงโอสถ มีพิษอะไรบ้างที่ข้าถอนไม่ได้เขาเลยยื่นมือออกไป “หนึ่งพันเหรียญทองสำหรับการช่วยชีวิตเจ้า มิเช่นนั้นก็ไม่ต้องคุยต่อ”ฉินอินตะลึง โมโหหน้าเขียวปัด “จะ…จะ เจ้า! เจ้าคิดว่าข้าจะพกเงินมากขนาดนั้นเชียวรึ”หลินมู่อวี่มองเสื้อผ้าหรูหราบนตัวนาง แล้วพูดขึ้น “งั้นให้ติดไว้ก่อนก็แล้วกัน จะให้คนอื่นช่วยแล้วยังจะหยาบคายอีก ข้าว่าเจ้านี่นิสัยใช้ไม่ได้เลยนะ…”ฉินอินโมโหไม่หยุด แทบจะอยากให้ตัวเองถูกพิษตายไปเสียเดี๋ยวนี้ และในตอนนี้เอง อาการวิงเวียนศีรษะก็ถาโถมเข้ามา ร่างกายนางโงนเงนหลินมู่อวี่ดูออกถึงความผิดปกติของนาง พิษนี้รุนแรงไม่เบา จึงไม่ได้พูดเรื่องเงินต่อ เขาจิ้มไปบนไหล่ของฉินอินเบาๆ ปราณที่แข็งแกร่งสายหนึ่งพรั่งพรูเข้าไป “ข้าใช้ปราณหยุดการไหลเวียนของพิษในเส้นเลือดช่วยเจ้าไว้ก่อน ส่วนยาถอนพิษข้าต้องไปหาสมุนไพรมาปรุงก่อน เจ้าอดทนไปสักพักก่อนได้หรือไม่”ฉินอินโงนเงนใกล้จะล้ม ดวงตาคู่งามหรี่ลง มองไปยังใบหน้าหล่อเหลาของชายหนุ่มที่อยู่ใต้แสงจันทร์ รู้สึกสติลางเลือน นางพยักหน้า “อือ เร็วๆ เข้าล่ะ…”
แสงจันทร์อ่อนโยนสาดส่องลงมาในป่า ป่าล่ามังกรเงียบสงบดังที่ผ่านมา
เสียงฝีเท้าม้าควบผ่านแมกไม้ คนกลุ่มหนึ่งกำลังรีบเร่ง จำนวนคนนั้นกลับมีไม่น้อย นี่คือกองทัพทหารม้าจำนวนสองพันนาย นำขบวนโดยผู้บัญชากา
