บคุณผู้เฒ่ากระบี่ที่ให้พวกเรามาดูของล้ำค่าเช่นนี้ ขอบคุณท่านมาก…”“ฮ่าๆ ไม่ต้องเกรงใจ กลับดีๆ ข้าไม่ส่งล่ะ!”ความจริงแล้วผู้เฒ่ากระบี่เป็นผู้ที่หลงใหลกระบี่ แค่ฟังชื่อก็รู้แล้ว การมีคนมาชื่นชมของสะสมล้ำค่าของตัวเอง แค่นี้ก็เป็นความสุขของเขาแล้วแต่หลินมู่อวี่กลับคิดในใจว่าวิชาตีอาวุธในทักษะหล่อหลอมของเขาถ้านำมาใช้บนโลกแห่งนี้จะสำเร็จได้มากแค่ไหนกันนะ ตนเองจะสามารถตีอาวุธเทพที่เทียบเท่ากับกระบี่ดวงดาราได้หรือไม่ ถึงจะค่อนข้างยาก แต่ถ้าไม่ลองพยายามก่อนจะรู้ผลได้อย่างไรเดินผ่านระเบียงทางเดิน มีทหารจำนวนหนึ่งกำลังฝึกซ้อมอยู่ที่สวนด้านหลัง ร้านศาสตราวุธมีของล้ำค่ามากมายขนาดนั้น หากไม่มีกองกำลังที่เพียงพอของตัวเองมาดูแลก็ออกจะเป็นไปไม่ได้ แม้ตอนกลางคืนจะมีทหารรักษาการณ์ออกตรวจตราทั่วเมืองอยู่แล้วก็ตามระหว่างทางกลับ ฉินจื่อหลิงสงสัยว่าหลินมู่อวี่มาร้านศาสตาราวุธเพื่ออะไรกันแน่ หลินมู่อวี่ก็ไม่ได้พูดอะไรมากนักเกี่ยวกับทักษะหล่อหลอมของตน เก็บเป็นความลับไว้ได้จะดีกว่า เขาเข้าใจคำกล่าวที่ว่า “ชาวบ้านเดิมทีไม่มีความผิด แต่เพราะครอบครองหยกจึงมีความผิด*” เป็นอย่างดี หากคนอื่นทราบว่าตนมีติ่งหลอมอาวุธที่สุดยอดขนาดนั้นอยู่ ไม่แน่ว่าอาจจะอยากรีบจำกัดเขาทิ้งก็เป็นได้!กำลังเดินอยู่ดีๆ จู่ๆ ด้านหน้าก็มีเสียงฝีเท้าม้าดังสนั่น ทหารม้าติดอาวุธหลายร้อยนายพุ่งตรงเข้ามา!“ระวัง!”หลินมู่อวี่นั้นว่องไว จึงดึงฉินจื
