ห้ข้ารู้ด้วยก็แล้วกัน…”ผู้เฒ่ากระบี่หัวเราะ ไม่เอามาใส่ใจ เพราะนี่เป็นการยืนยันว่ากระบี่เล่มนี้ยอดเยี่ยมที่สุด“จอมยุทธ์น้อย ท่านยังอยากซื้อกระบี่หรือว่าขายกระบี่อยู่หรือไม่” ผู้เฒ่ากระบี่ถามขึ้นอีกหลินมู่อวี่ส่ายหน้า “ไม่แล้วล่ะ ร้านศาสตราวุธว่านเซิ่งเปิดหูเปิดตาให้ข้ามากแล้ว ขอบคุณผู้เฒ่ากระบี่ที่ให้พวกเรามาดูของล้ำค่าเช่นนี้ ขอบคุณท่านมาก…”“ฮ่าๆ ไม่ต้องเกรงใจ กลับดีๆ ข้าไม่ส่งล่ะ!”ความจริงแล้วผู้เฒ่ากระบี่เป็นผู้ที่หลงใหลกระบี่ แค่ฟังชื่อก็รู้แล้ว การมีคนมาชื่นชมของสะสมล้ำค่าของตัวเอง แค่นี้ก็เป็นความสุขของเขาแล้วแต่หลินมู่อวี่กลับคิดในใจว่าวิชาตีอาวุธในทักษะหล่อหลอมของเขาถ้านำมาใช้บนโลกแห่งนี้จะสำเร็จได้มากแค่ไหนกันนะ ตนเองจะสามารถตีอาวุธเทพที่เทียบเท่ากับกระบี่ดวงดาราได้หรือไม่ ถึงจะค่อนข้างยาก แต่ถ้าไม่ลองพยายามก่อนจะรู้ผลได้อย่างไรเดินผ่านระเบียงทางเดิน มีทหารจำนวนหนึ่งกำลังฝึกซ้อมอยู่ที่สวนด้านหลัง ร้านศาสตราวุธมีของล้ำค่ามากมายขนาดนั้น หากไม่มีกองกำลังที่เพียงพอของตัวเองมาดูแลก็ออกจะเป็นไปไม่ได้ แม้ตอนกลางคืนจะมีทหารรักษาการณ์ออกตรวจตราทั่วเมืองอยู่แล้วก็ตามระหว่างทางกลับ ฉินจื่อหลิงสงสัยว่าหลินมู่อวี่มาร้านศาสตาราวุธเพื่ออะไรกันแน่ หลินมู่อวี่ก็ไม่ได้พูดอะไรมากนักเกี่ยวกับทักษะหล่อหลอมของตน เก็บเป็นความลับไว้ได้จะดีกว่า เขาเข้าใจคำกล่าวที่ว่า “ชาวบ้านเดิมทีไม่มีความผิด แต่
