เพราะการที่ข้าจะฆ่าเจ้า มันง่ายดายเหมือนเหยียบมดตายเท่านั้น!”……ประโยคนี้ของเจิ้งฟางราวกับเสียงนาฬิกาเรือนยักษ์ที่ดังก้องอยู่ในใจของหลินมู่อวี่ ก็ใช่น่ะสิ ยามที่ความแข็งแกร่งสู้ผู้อื่นไม่ได้ ผู้อื่นจะฆ่าเจ้าก็ง่ายเหมือนเหยียบมดตายหลินมู่อวี่ยกมุมปากขึ้นน้อยๆ กำกระบี่เหลียวหยวนไว้แน่น “งั้นก็ลองดูสิ!”ไม่มีการให้สัญญาณล่วงหน้า เจิ้งฟางลงมือทันที!“ฟิ้ว!”เสียงคมกระบี่แหวกอากาศแสบแก้วหู และพลันเกิดการโจมตีต่อเนื่องกันถึงสี่ครั้งโดยไม่ทันตั้งตัว ทิ้งรอยลึกไว้บนกระดองเต่าทมิฬและปราการเกล็ดมังกรหลินมู่อวี่ถอยหลังไปหลายก้าว หน้าอกเหมือนถูกกระแทกรุนแรง กระดองเต่าทมิฬและปราการเกล็ดมังกรแตกสลายในพริบตา เขามองเจิ้งฟางด้วยความตกใจ เจ้าลูกผู้ดีนี่แข็งแกร่งกว่าฮว๋าหวันมากนัก และวิญญาณยุทธ์เจดีย์แก้วที่เจิ้งฟางเหยียบอยู่ จะต้องช่วยเพิ่มความรุนแรงให้กับการโจมตีของเขาอย่างแน่นอน ถึงขั้นมีพลัง “ทะลวง” ที่แข็งแกร่งมาก ผิวหนังของหลินมู่อวี่แสบร้อนขึ้นมา คิดไม่ถึงว่าปราณกระบี่ของอีกฝ่ายสามารถเจาะกระดองเต่าทมิฬและปราการเกล็ดมังกรมาสร้างบาดแผลให้แก่ตนเองได้หลินมู่อวี่ใช้ทักษะกระบี่วายุ กระบี่เหลียวหยวนจึงเหาะออกไปตามลม เฉียดผ่านเส้นผมของเจิ้งฟางดัง “ฝึ่บ”“หืม?”เจิ้งฟางตกตะลึงรีบพลิกตัวไปอีกด้าน กระบี่เหลียวหยวนแทบจะแนบไปกับใบหน้าของเขาแล้ว เลือดกระเซ็นออกมา เกิดบาดแผลเล็กๆ ขึ้นบนใบหน้า“ตายซะ!”เจิ้งฟางอับอาย
