มู่อวี่กลับเป็นโล่ ซึ่งอธิบายบทบาทของผู้ช่วยฝึกได้เป็นอย่างดี นั่นคือการป้องกัน!
“เรียบร้อยแล้ว ฝีมือของหลินจื้อไม่ธรรมดา พลังของท่านเจิ้งฟางก็ไร้เทียมทาน การประลองฝีมือครั้งนี้จบลงเท่านี้”
เกอหยางเป็นชายชราใจดีผู้หนึ่ง ยิ้มพูดด้วยเสียงสั่นแบบชายชรา “ยินดีกับเจ้าด้วยหลินจื้อ ตั้งแต่วันนี้ไปเจ้าคือผู้ช่วยฝึกระดับดาวทองของวิหารศักดิ์สิทธิ์ เงินเดือนเบิกที่คลังได้หนึ่งร้อยเหรียญทอง หึ หึ เจ้านี่โชคดีไม่เบา สวัสดิการเท่ากับครูฝึกระดับดาวทองเชียวนะ พยายามเข้าละ!”
หลินมู่อวี่พยักหน้า ขณะเดียวกันก็ก้มมองรอยกระบี่สิบเอ็ดรูบนเสื้อผ้า บาดแผลแปดแห่งบนร่างตัวเอง ถึงแม้จะไม่ลึกและไม่นับว่าสาหัสนัก แต่พลังของเจิ้งฟางก็น่ากลัวเกินไปจริงๆ
เจิ้งฟางก็กำลังมองเขาอยู่ไกลๆ แสยะมุมปาก “ฝากไว้ก่อนเถอะ ข้าจะสั่งสอนเจ้าอีกแน่!”
เหลยหงลุกขึ้นยืน “การทดสอบจบลงแล้ว ลำดับต่อไปผู้ดูแลเกอหยางจัดการภารกิจฝึกซ้อมของช่วงเช้าวันนี้”
……
พูดจบ ผู้ดูแลอาวุโสเหลยหงก็สะบัดแขนเสื้อเดินจากไป ส่วนผู้ดูแลเกอหยางคลี่ม้วนหนังสือออก ใช้เสียงอาวุโสประกาศ “การจับคู่ฝึกช่วงเช้ารายชื่อดังนี้ เจิ้งซานเหอคู่ลู่ฟาง จางเหว่ยคู่หลินจื้อ เหลยหยิ่งคู่หลิวข่าย…ซุนเหว่ยคู่ฉินจื่อหลิง…”
ประกาศอยู่นาน ในที่สุดก็ประกาศชื่อฉินจื่อหลิง คู่ต่อสู้ของเขาชื่อซุนเหว่ย จึงทำให้เขาโล่งอก “ยังดีเป็นครูฝึกระดับดาวเหล็กท่านซุนเหว่ย ว่าแต่ หลินจื้อ บาดแผลข
