ีกกระจุย เพียงแค่ใช้ลมจากปราณยุทธ์ก็สามารถปัดการโจมตีของหลินมู่อวี่ได้ พลังนี้ออกจะน่ากลัวเกินไปแล้ว!แต่การโจมตีหลินมู่อวี่ไม่ได้หยุดเพียงเท่านี้ เจิ้งฟางยังไม่ทันจะได้ยิ้มย่อง ที่ด้านหลังมีกระแสอุ่นๆ จู่โจมเข้ามา พ่นพิษ!“เฮ้ย!”เจิ้งฟางตะลึง รีบเบี่ยงตัวหลบ แต่ใจเขาไม่ได้จดจ่อ พอเบี่ยงตัวก็เห็นสายฟ้าแสบตา พิฆาตอสนีบาตของหลินมู่อวี่โจมตีมาทางบริเวณเอวของเขา จะหลบก็หลบไม่พ้น เจิ้งฟางไม่มีทางเลือก จึงรวมเกราะปราณสามอันมาไว้ที่บริเวณเอว ได้ยินแค่เสียงดังปัง สายฟ้าสลายไปในอากาศ การโจมตีของหลินมู่อวี่ที่มั่นใจว่าเข้าเป้าแน่ ก็ยังคงพลาดกลับเป็นฝ่ายเจิ้งฟางที่เบี่ยงตัวเข้ามาเตะรัว ด้านหน้ารองเท้าของเขาทำจากเหล็กหลอม “ตุบ ตุบ ตุบ” เตะฟาดเข้าที่อกของหลินมู่อวี่ไม่ยั้ง“พรืดดดด…”หลินมู่อวี่ไถลไปตามพื้นหินไกลหลายสิบเมตร มือนึงกดพื้นเพื่อหยุดแรงที่ถูกโจมตี แต่นิ้วมือทั้งห้าก็ทิ้งเลือดไหลเป็นทางบนพื้นอย่างเวทนา“หลินจื้อ…” ฉินจื่อหลิงตกใจเหลยหงทำปากขมุบขมิบอยู่เงียบๆ ความตั้งใจและความแน่วแน่ของเจ้าเด็กนี่เกินกว่าที่เขาคาดคิดไว้มาก เผชิญหน้ากับเจิ้งฟางที่มีพลังเหนือกว่าตนเองอย่างสิ้นเชิง แต่เขากลับยังตอบโต้กลับไปได้ นี่ไม่ธรรมดาเลยจริงๆ……เลือดลมภายในปั่นป่วน หลินมู่อวี่รู้แค่เพียงในลำคอมีรสเลือดหวานๆ แต่เขากลั้นใจไว้ไม่พ่นเลือดนี้ออกมา จะแพ้ไม่ได้เด็ดขาด มิเช่นนั้นตนเองก็จะไม่มีที่ยืนในเมืองหลันเยี
