รั้งนี้ของจางเหว่ย ทำให้ครูฝึกระดับดาวสีเงินอีกผู้หนึ่งเริ่มอยู่ไม่เป็นสุข นั่นคือเหลยหยิ่ง ครูฝึกระดับดาวสีเงินที่ถูกหลินมู่อวี่ทำให้อับอายขายหน้าที่โรงอาหารเมื่อวาน“ตาข้าแล้ว!” เหลยหยิ่งจับอาวุธเอ่ยขึ้น แต่ในใจกลับคิดเมื่อวานข้าไม่ได้พกอาวุธติดตัว ถูกมันทำให้ขายหน้า วันนี้ข้ามีอาวุธมา ข้าจะใช้โอกาสนี้กำจัดมันซะ!แน่นอนว่าหลินมู่อวี่รู้ความคิดของคนผู้นี้ แต่กลับยิ้มหยัน เข้าสู่ลานประลองได้ก็ปล่อยพลังป้องกันสี่ชั้นออกมาทันที เหลยหยิ่งผู้นี้อยู่ขั้นปราชญ์สงครามระดับที่ห้าสิบสอง ความแข็งแกร่งด้อยกว่าจางเหว่ยอยู่มาก เอาชนะได้ง่ายๆ แน่นอนเหลยหยิ่งคำรามปลุกพลังของวิญญาณยุทธ์แล้วทะยานออกมา ฟันกระบี่ลงมาอย่างหนักหน่วงราวขุนเขาไท่ซาน!หลินมู่อวี่ไม่อยากสิ้นเปลืองปราณและพละกำลังไปกับคนผู้นี้มากนัก ขณะที่มือขวายังคงควบคุมการป้องกันสี่ชั้นนั้นอยู่ อีกมือของเขากำหมัดแน่น แบ่งพลังออกมาสองส่วนแล้วซัดหมัดเสียงปีศาจออกไป!“เปรี้ยง!”เป็นไปตามคาด กำแพงน้ำเต้าที่มีการป้องกันสี่ชั้นนั้นสะท้อนการโจมตีของคู่ต่อสู้จนกระเด็นออกไป ในเวลาเดียวกันนี้เอง หมัดเสียงปีศาจที่ไร้เสียงก็กระแทกเข้าที่ส่วนท้องของเหลยหยิ่งตามแรงที่สะท้อนกลับ!ไม่ว่าใครก็คาดไม่ถึง เหลยหยิ่งไม่ได้พลิกตัวกลางอากาศเพื่อรักษาสมดุล แต่กลับล้มลงบนพื้นดังเสียงดัง “ตึง” ราวกับหมูตาย เขาเอามือกุมท้อง ส่งเสียงร้องครวญครางออกมา“ครูฝึกเหลยหยิ่งพ่ายแพ้
