คืนที่ดวงดาวเต็มท้องฟ้า สวนด้านหลังโรงเตี๊ยมเมฆขาวกว้างขวางมาก เฟิงจี้สิงถือดาบยืนคุมเชิงอยู่ด้านข้างด้วยความสนอกสนใจ ส่วนหลัวเลี่ยกลับยิ้มมุมปาก “จะได้เห็นสุดยอดวิชาที่แสนงดงามขององครักษ์อวี้หลินฉู่ฮว๋ายเหมี่ยนอีกครั้งแล้ว!”“งดงาม?” หลินมู่อวี่อึ้งหน่อยๆ ทักษะยุทธ์ก็คือทักษะยุทธ์ มีอะไรให้งดงามกันแต่เห็นท่าทีที่จริงจังของเฟิงจี้สิง เขาก็รู้ว่าพี่ชายของฉู่เหยาต้องแข็งแกร่งมากแน่นอน!แต่กลับเป็นฉู่เหยาที่มีสีหน้ากังวล “ท่านพี่ อาอวี่เพิ่งได้รับบาดเจ็บสาหัสเมื่อไม่กี่วันก่อน ท่านอย่าทำอะไรเกินเลยนะ อีกอย่างอาอวี่เป็นแค่ปราชญ์สงครามระดับห้าสิบ แต่ท่านเข้าสู่ขอบเขตนภาแล้ว”ฉู่ฮว๋ายเหมี่ยนยิ้ม “วางใจเถอะอาเหยา ข้าไม่ใช้ปราณยุทธ์ก็หมดเรื่อง”“อืม…”……แสงดาราตกกระทบชุดสีขาวที่หลินมู่อวี่เพิ่งเปลี่ยนมาใหม่ สะท้อนดวงตาใสเป็นประกายของเขา ดูเหมือนการรอนแรมอยู่ในป่าสัตตะดาราทำให้บุคลิกของเขามีการเปลี่ยนแปลง สุขุมและนิ่งสงบมากขึ้น เมื่อรวมกับรูปร่างหน้าตาที่หล่อเหลา บางทีในสายตาของสาวน้อยวัยแรกแย้ม เขาก็เป็นจอมยุทธ์น้อยยอดฝีมือไม่ธรรมดาคนหนึ่งแล้วกลับมาดูด้านฉู่ฮว๋ายเหมี่ยน เขาก็เป็นชายหนุ่มรูปงามคนหนึ่ง สวมชุดคลุมสีคราม พันผ้าพันคอสีขาวที่เป็นสัญลักษณ์เฉพาะของหน่วยองครักษ์อวี้หลิน เขาค่อยๆ ประสานมือแล้วยิ้มพูด “ฉู่ฮว๋ายเหมี่ยน ขอบเขตนภาชั้นที่หนึ่ง ปรมาจารย์สวรรค์ระดับหกสิบแปด โปรดชี้แนะ!”หลินมู่อ
