าจต้านทานได้ ทำให้เลือดลมของหลินมู่อวี่ปั่นป่วน ปราการเกล็ดมังกรก็เริ่มแตกละเอียด การโจมตีครั้งถัดไปของอีกฝ่ายต้องทำให้ตัวเขาพ่ายแพ้อย่างแน่นอน จะต้องโจมตีกลับ！“พันธนาการ!”เท้าสองข้างที่เหยียบอยู่บนพื้นของเฟิงจี้สิงถูกเถาวัลย์น้ำเต้าที่พุ่งขึ้นมาอย่างรวดเร็วพันธนาการตรึงไว้แน่น“นี่มันอะไร”เฟิงจี้สิงตกตะลึง จากนั้นมุมปากก็ปรากฏรอยยิ้ม เคลื่อนพลังไปที่ขาทั้งสองข้างแล้วยกขึ้น ปราณยุทธ์ที่เย็นเยียบก็ทำลายเถาวัลย์น้ำเต้าจนแหลกป่นปี้ แต่จังหวะที่เขาก้มหน้าลง กลับเห็นดอกน้ำเต้าดอกหนึ่งอยู่ตรงหน้าตนเอง จู่ๆ ก็เกิดความรู้สึกไม่ปลอดภัยขึ้นมา รีบกวัดแกว่งดาบยาวอย่างรวดเร็ว ตะโกนเสียงดัง “ระบำดาบ!”คมดาบร่ายรำเคลื่อนที่อย่างรวดเร็ว นำพาให้เกิดลมแรงขึ้น นึกไม่ถึงว่าจะพัดของเหลวพิษทั้งหมดให้กระจายออกไปนี่ยังไม่หมด เสียงหวีดแหลมดังขึ้นที่ข้างหู เฟิงจี้สิงเย็นสะท้านไปถึงก้นบึ้งของหัวใจ “เจ้าเด็กบ้ามีกี่วิชากันวะนี่”เขาหมุนตัวกลับอย่างฉับพลัน “เคร้ง” ดาบใหญ่ฟันลงไปอย่างเกรี้ยวกราด คิดไม่ถึงว่าแขนจะเกิดอาการชา มีดเสียงปีศาจถูกเขาใช้ดาบฟันจนกระเด็นออกไป ร่างกายของเขาก็ร่วงลงพื้นตามแรงโน้มถ่วงโลก ดาบยาวาะบัดกำลังจะฟาดไปที่ไหล่ของหลินมู่อวี่อย่างหนักหน่วงหลินมู่อวี่สูดหายใจเข้าลึก ยกมือขวาขึ้นอย่างเหี้ยมหาญ ปล่อยหมัดเสียงปีศาจไปหนึ่งครั้ง!“ตูม!”ปราณจากหมัดเสียงปีศาจปะทุออกมา เฟิงจี้สิงรู้สึกหายใจไม่ออกอ
