ของป่าล่ามังกร เป็นถิ่นที่อยู่ของสัตว์วิญญาณที่มีอายุหลายร้อยปีจนไปถึงหลายพันปี ที่นี่ก็ถูกสงวนไว้สำหรับราชวงศ์เช่นกัน กลายเป็น ”พื้นที่ล่าสัตว์ของจักรพรรดิ” ในตำนาน
หุบเขามังกรแปลงในวันนี้คึกคักเป็นพิเศษ มีธงโบกสะบัดมืดฟ้ามัวดิน ทหารสวมชุดเกราะจำนวนนับไม่ถ้วนรวมพลกันอยู่ ณ ที่แห่งนี้ เสียงฝีเท้าม้าดังสนั่นสะเทือนไปทั่วทั้งหุบเขา กองทหารล้อมรอบผู้คนที่สวมเสื้อผ้าหรูหรา ตรงกลาง รถม้าสีทองหรูหราคันหนึ่งจอดหยุดที่กลางป่า แม้กระทั่งล้อของรถม้ายังใช้อัญมณีตกแต่งเป็นรูปมังกรกับดอกจื่ออิน
มังกร สัญลักษณ์แห่งอำนาจสูงสุด ส่วนดอกจื่ออินที่เป็นตราสัญลักษณ์ของตระกูลฉิน ก็เป็นตราสัญลักษณ์ของทั้งจักรวรรดิ
“ซ่าาา…”
ม่านทองคำของรถม้าค่อยๆ เลิกขึ้น เผยให้เห็นใบหน้าของชายวัยกลางคนอายุประมาณห้าสิบปีผู้หนึ่ง ท่าทางค่อนข้างอิดโรย แต่กวานเหมี่ยน (พระมาลาของฮ่องเต้) สีทองที่สวมอยู่กับสายตาที่แหลมคมนั้น คนผู้นี้ก็คือจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิฉิน—กวางหมิงหวัง ฉินจิ้น！
“เสี่ยวอินไปไหนแล้ว” ฉินจิ้นตรัสถามเบาๆ
ที่ข้างรถม้า ทหารขี่ม้าศึกสีดำผู้หนึ่งคารวะพร้อมทูลว่า “ทูลฝ่าบาท องค์หญิงอินนำองครักษ์กลุ่มหนึ่งออกไปล่ามังกรกลดอายุสามพันปีพ่ะย่ะค่ะ!”
“หืม มังกรกลด?”องค์จักรพรรดิขมวดคิ้ว “องครักษ์ที่ติดตามไปด้วยมีพอหรือไม่ ป่าล่ามังกรอันตรายเพียงนั้น ให้เสี่ยวอินระวังตัวดีๆ อย่าได้ออกนอกเขตล่าสัตว์”
“พ่ะย่ะค่ะ ฝ่าบาท! ผ
