ถึงแม้ว่าพี่น้องคู่นี้จะเป็นสองในเจ็ดเทพยุทธ์ แต่ก็เทียบไม่ได้กับตระกูลของเย่เหลียง เย่เหลียงเรียกได้ว่าร่ำรวยมหาศาล การจัดหากระบี่หลอมวิญญาณเหลียวหยวนสักเล่มนั้นไม่เป็นปัญหาเลย แต่ซ่งเหรินโท่วและซ่งปาฝู่นั้นเป็นชาวบ้านธรรมดา การจะมีกระบี่หลอมวิญญาณแบบนี้เป็นเรื่องที่เป็นไปไม่ได้ กระบี่ของพวกเขาดีสุดก็เป็นได้แค่กระบี่ชั้นดีเท่านั้น“เป็นกระบี่เหลียวหยวนจริงๆ ด้วย” แววตาของซ่งปาฝู่ฉายความโลภ เขาเลียริมฝีปากแล้วยิ้มพูด “เดินย่ำจนรองเท้าเหล็กสึกไม่พบพาน ยามได้มากลับไม่ต้องเสียแรง (เป็นสำนวนหมายถึงสิ่งของที่พยายามหาแทบตายก็หาไม่เจอ แต่พอเลิกสนใจก็ได้มาเสียอย่างนั้น) ร่ำลือกันว่ากระบี่เหลียวหยวนเป็นอาวุธวิญญาณระดับสาม ไม่น่าจะเชื่อว่าจะมาอยู่ในมือเจ้าเด็กนี่ น้องชายข้า คราวนี้พวกเรารวยกันแล้ว กระบี่เหลียวหยวนเล่มนี้อย่างน้อยก็ขายได้ไม่ต่ำกว่าหมื่นเหรียญทอง ฮ่าๆๆ…”“อย่าเพิ่งใจร้อน!”หลินมู่อวี่ยิ้มแล้วเก็บกระบี่เหลียวหยวนเข้าฝัก “ข้ายังไม่ได้พูดเลยว่าจะให้พวกเจ้า!”แววตาของซ่งเหรินโท่วฉายประกายความโหดเหี้ยม เขายิ้ม “ยังต้องให้เจ้ายอมด้วยงั้นหรือ ให้พวกข้าสองพี่น้องตัดหัวเจ้ากับแม่สาวนี่ก่อน ของล้ำค่าเหล่านี้ก็จะตกเป็นของพวกข้าโดยปริยาย!”หลินมู่อวี่อดหัวเราะไม่ได้ “แล้วพวกเจ้าคิดว่าจะชนะข้าได้จริงๆ อย่างนั้นหรือ”พูดจบ เขาก็เรียกวิญญาณยุทธ์น้ำเต้าออกมาซ่งเหรินโท่วอดที่จะหัวเราะไม่ได้ “โอ๊ะโอ
