๋วเฟิงไหม” ฉู่เหยาลังเลอยู่นิดหน่อย
หลินมู่อวี่ถาม “พี่ฉู่เหยาท่านเห็นว่าอย่างไร”
ฉู่เหยาขมวดคิ้วแน่น “เดิมที เจ้ากับข้าสองคนเดินทางไปเมืองหลันเยี่ยนอย่างเงียบๆ นั้นเป็นทางเลือกที่ดีที่สุดแล้ว แต่หลายวันมานี้ทหารรับจ้างที่ตามไล่ล่าพวกเรานับวันก็ยิ่งมากขึ้นเรื่อยๆ แล้วเจ้ายังได้รับบาดสาหัสอีก ข้ากังวลว่าหากเราไปเจอทหารอีกกลุ่มเข้า เกรงว่าจะมิอาจรับมือได้ เขาจั๋วเฟิงห่างจากที่นี่ไม่ถึงหนึ่งร้อยลี้ พวกเราไปที่นั่นไหม”
“อือ”
หลินมู่อวี่พยักหน้า อาการบาดเจ็บของเขายังไม่หายเป็นปกติดีทั้งหมด พละกำลังใช้ได้ไม่ถึงเจ็ดส่วน หากต้องพบกับยอดฝีมืออย่างเย่เหลียงกับกวานหยางเข้าอีกจริงๆ ละก็ เกรงว่าจะส่งผลร้ายมากกว่าผลดี
ใช้เวลาเพียงครึ่งวัน ม้าชั้นยอดฝีเท้าดีตัวนี้ก็พาพวกเขามาถึงเขาจั๋วเฟิง ซึ่งเป็นภูเขาที่ตั้งอยู่ในเขตภูเขาไฟ สามารถมองเห็นยอดภูเขาไฟคุกรุ่นที่สวยงามได้จากที่ไกลๆ เมื่อทั้งสองมาถึงตีนเขา ก็พบกับลูกสมุนสองสามคน หลินมู่อวี่หยิบจดหมายของเหลยไป่จ้านออกมาแล้วถูกพาตัวขึ้นเขาไป
ไม่ควรเรียกพวกนี้ว่ากลุ่มทหารรับจ้าง น่าจะเรียกว่ากลุ่มโจรที่มาซ่องสุมกันในภูเขาเสียมากกว่า แต่ละคนมีท่าทางเหมือนทหารเสียที่ไหน หน้าอย่างกับโจร หลินมู่อวี่กับฉู่เหยาเห็นเข้าก็รู้สึกไม่สบายใจ
“หัวหน้าอยู่ที่ห้องโถง เชิญท่านทั้งสอง” สมุนผู้หนึ่งกล่าวด้วยความเคารพ
หลินมู่อวี่หยิบกระบี่เหลียวหยวน มือจับด้ามกระบี่ เดินเข
