ทำให้พวกเราอาเจียนกันสักพักเลยล่ะ”“อืม รีบกลั่นวิญญาณสัตว์เถอะ!”“ได้!”หลินมู่อวี่ไม่นั่ง เขายืนเรียกวิญญาณยุทธ์ออกมา น้ำเต้าเขียวเริ่มดูดซับวิญญาณยุทธ์ประเภทพืชของดอกหงอนไก่พิษอย่างบ้าคลั่ง ขณะเดียวกันก็เรียกติ่งหลอมอาวุธออกมาด้วย แสงสีทองแผ่ออกไปทุกทิศ แม้แต่ฉู่เหยาเองก็อยู่ท่ามกลางแสงสีมองนี้ด้วย นางตาโตตกใจมองไปที่ติ่งหลอมอาวุธ “นะ…นี่มันคืออะไรเนี่ย”“ภาชนะ” หลินมู่อวี่พูดสั้นๆ มองฉู่เหยาที่หน้าตางุนงง อดที่จะหัวเราะไม่ได้ “นี่คือภาชนะเฉพาะตัวของข้า ช่วยให้ดูดซับวิญญาณสัตว์ได้ดียิ่งขึ้น ถึงขนาดที่ดูดซับพลังทักษะพิเศษที่ผสานอยู่ในวิญญาณสัตว์ได้เต็มร้อยเลยทีเดียว”“หา?”ฉู่เหยาอ้าปากค้าง “มิน่า…มิน่าทุกครั้งที่วิญญาณยุทธ์ของเจ้าทะลวงขั้น เจ้าได้รับทักษะของวิญญาณยุทธ์ตลอดเลย! แบบนี้แสดงว่าที่ข้าสามารถดูดซับทักษะโจมตีด้วยไฟของจิ้งจอกอัคคีได้ ก็เพราะเจ้าช่วยข้างั้นเหรอ”“อือ ใช่แล้ว” หลินมู่อวี่ไม่ปฏิเสธ เวลานี้เขากับฉู่เหยานับได้ว่าเป็นตายร่วมกัน ไม่มีอะไรจะต้องปิดบังแล้ว แต่แน่นอนว่าเรื่องที่ตนเองทะลุมิติมาจากเกม เขาต้องปิดปากให้มิด ไม่มีวิธีอธิบาย อธิบายไปก็ไม่ชัดเจน แม้แต่ตัวเขาเองก็ยังไม่เข้าใจว่ามันเกิดอะไรขึ้นกันแน่กระบวนการกลั่นยาวต่อเนื่องเกือบชั่วโมงแล้ว ในที่สุดหลินมู่อวี่ก็จับพลังพิษร้ายที่รุนแรงของวิญญาณสัตว์ดอกหงอนไก่ที่บ้าคลั่งนั้นไว้ได้ ค่อยๆ กลั่นมันจนหมด ทันใดนั้นสีของ
