ถามก็ได้เจ้าค่ะ มาค่ะคุณชาย เซียงเซียงคารวะท่านอีกหนึ่งจอก”หลังจากกินอิ่ม หลินมู่อวี่ก็ฝึกวิชาต่อ ขณะที่ฝึกทักษะกระบี่ หมัดเสียงปีศาจและดาบเสียงปีศาจ เขายังฝึกโล่ปราณซึ่งเป็นทักษะเฉพาะผู้ฝึกยุทธ์ที่อยู่ขอบเขตปฐพีชั้นหนึ่งไปพร้อมกันอีกด้วย โล่ปราณสามารถปกป้องตนเองได้ทุกเวลา เป็นทักษะเอาตัวรอดที่ไม่ฝึกไม่ได้ ส่วนวันนี้ฉู่เหยาก็ไม่ได้เข้านอนเร็ว แต่มาอยู่ที่ลานเพื่อฝึกเป็นเพื่อนหลินมู่อวี่ ที่นางฝึกซ้อมก็คือวิชาเข็มเงิน“ฉึก ฉึก ฉึก!”เข็มเงินสามเล่มปักเข้ากลางแผ่นไม้อย่างไร้เสียง ฉู่เหยายิ้มพอใจ เดินเข้าไปดึงเข็มออกมาหลินมู่อวี่ยืนมองอยู่ข้างๆ “แรงระดับนี้ฝังเข็มรักษาโรคอาจจะได้ แต่ใช้ฆ่าคนยังไม่ได้ ขนาดโล่ปราณขอบเขตปฐพียังไม่แน่ว่าจะทะลุเข้ามาได้เลย”ฉู่เหยาพยักหน้า “อือ ข้าเองก็รู้”พูดแล้วนางก็หยิบมีดสั้นคู่ออกมา ส่งพลังปราณเข้าไป คลื่นปราณปรากฏอยู่บนมีดสั้น นางยิ้มพูด “อาอวี่ มาประลองกับข้าหน่อยเถอะ ข้ารู้ว่าตอนนี้เจ้าแข็งแกร่งมาก แต่ก็ไม่รู้ว่าเจ้าแข็งแกร่งขนาดไหนกันแน่”“ตกลง!”หลินมู่อวี่ชักกระบี่เหล็กที่วางอยู่ด้านข้างออกมา ยิ้มพูด “พี่ฉู่เหยาท่านโจมตีเข้ามาได้เลย”ฉู่เหยากระตุกยิ้ม เข้าประชิดอย่างรวดเร็ว มีดสั้นจู่โจมติดต่อกันสองครั้ง โจมตีซ้ายขวา พลังที่รุนแรงกวาดไปทั่ว แต่หลินมู่อวี่ตอบสนองเร็วกว่ามาก “เคร้งๆ ” เสียงกระบี่เหล็กดังขึ้น เขาก็ไม่เกรงใจแล้ว พลังที่เข้าไปประชิดก็พิฆาต
