ปมา “ท่านปู่ ไม่ต้องพูดแล้ว อาเหยาจะไม่แต่งงาน…”“พูดอะไรบ้าๆ ” ฉู่เฟิงหัวเราะ “จะไม่แต่งงานได้อย่างไรกัน พ่อแม่ของเจ้ากำลังดูอยู่บนสวรรค์ ตั้งแต่ไม่มีข่าวคราวของพี่ชายเจ้า ตระกูลฉู่ของพวกเราก็เหลือแค่เจ้าคนเดียวแล้ว”ฉู่เหยาหน้าแดง “ท่านปู่! ไม่ต้องพูดแล้ว…”หลินมู่อวี่แอบหัวเราะอยู่ข้างๆ ทำเหมือนว่าไม่ได้ยินตกดึก ท่านปู่ฉู่เฟิงหลับไปแล้ว หลินมู่อวี่และฉู่เหยากลับเด็ดสมุนไพรอยู่ที่ลานบ้าน“อาอวี่ ท่านปู่ไปสมาพันธ์โอสถแล้ว ต่อจากนี้พวกเราจะทำอย่างไร เจ้ามีแผนการอะไรหรือไม่” จู่ๆ ฉู่เหยาก็ถามขึ้นมา“พี่ฉู่เหยา ท่านอยากจะเข้าไปฝึกปรุงยาที่สมาพันธ์โอสถเมืองหยินซานไหม เท่าที่ข้ารู้มา สมาพันธ์โอสถนั่นอยู่ในจวนเจ้าเมือง แม้แต่ทหารองครักษ์ก็เป็นคนของจวนเจ้าเมือง” หลินมู่อวี่ตาเป็นประกายพูดต่อ “ถึงแม้ว่าท่านเจ้าเมืองจะดูเป็นคนดี แต่ฮว๋าหวันลูกชายของเขาคงไม่ปล่อยเรื่องนี้ไปง่ายๆ หรอก”
เจ้าเมืองน้อยฮว๋าหวัน แพ้ราบคาบในสามกระบวนท่า
ลานประลองเงียบกริบ ท่านเจ้าเมืองฮว๋าเทียนกำหมัดและลุกขึ้นยืน มองบุตรสุดที่รักที่สลบอยู่บนเวทีประลองด้วยความตกตะลึง
“เขาชนะจริงๆ ด้วย”
ถังเสี่ยวซีลุกขึ้นยืนพูด “ผู้อาวุโสชวี การสอนของท่านสามารถเปลี่ยนคนๆ หนึ่งได้จริงๆ ด้วย”
ชวีฉู่ไหนเลยจะกล้าตอบ เขารู้แจ่มแจ้งว่าเจ้าเด็กนั่นพัฒนาฝีมือได้เร็วขั้นเทพเช่นนี้ เกี่ยวข้องกับตัวเขาอยู่แล้ว แต่เขากลับพูดไปว่า “นั่นเพราะว่าเขาฝึก
