ู่ จิ้งจอกอัคคีเป็นสัญลักษณ์ของตระกูลและเป็นสัญลักษณ์ของพลังด้วย แต่ตอนนี้ วิญญาณยุทธ์ระดับสองของตนทำได้แค่โจมตีเสมอกับวิญญาณยุทธ์ระดับสิบของหลินมู่อวี่เท่านั้น สำหรับถังเสี่ยวซีที่ชอบเอาชนะแล้วเรื่องนี้จึงสะเทือนใจนางเป็นอย่างยิ่งแต่ว่า เมื่อเห็นหลินมู่อวี่ขมวดคิ้วใช้ความคิด ถังเสี่ยวซีก็โกรธไม่ลง กลับรู้สึกว่าตนเองอาจจะทำให้เขาบาดเจ็บ และรู้สึกผิดขึ้นมาเล็กน้อย จึงเรียกจิ้งจอกอัคคีกลับคืนแล้วถามเขา “มู่มู่ เจ้าไม่เป็นอะไรใช่ไหม”การที่นางถามแบบนี้ทำให้หลินมู่อวี่รู้สึกเขินอาย เขาส่ายหน้า “ไม่เป็นไรๆ การโจมตีของจิ้งจอกอัคคีรุนแรงเกินไปสำหรับน้ำเต้าเขียวน่ะ แขนเลยชานิดหน่อย…”ถังเสี่ยวซียิ้มดีใจ “งั้นก็ดี ข้านึกว่าทำให้เจ้าบาดเจ็บแล้วเสียอีก!”ชวีฉู่ที่อยู่ด้านข้างเอ่ยว่า “พลังของเจ้าหนูนี่ไม่กระจอกอีกแล้ว แถมน้ำเต้าก็ยังได้ทักษะของกระดองเต่าทมิฬอีกด้วย เดินเข้าสู่เส้นทางวิญญาณยุทธ์สายสนับสนุนเต็มตัว ถ้าท่านคิดจะทำร้ายเขา เห็นทีคงจะไม่ง่ายอีกต่อไป”ถังเสี่ยวซีแลบลิ้นออกมา “ข้าไม่ได้คิดจะทำร้ายเขานะ!”หลินมู่อวี่แอบยิ้มโดยไม่พูดอะไรฟ้ามืดแล้ว ชวีฉู่มองท้องฟ้าแล้วเอ่ยขึ้น “คืนนี้ดูท่าคงเดินทางต่อไม่ได้แล้วล่ะ ในเมื่อพลังขององค์หญิงซีเข้าสู่ขอบเขตปฐพีชั้นที่หนึ่งแล้ว เช่นนั้นภารกิจของข้าก็เป็นอันเสร็จสมบูรณ์ คืนนี้พวกเราก็พักแรมที่นี่กันอีกสักคืน พรุ่งนี้เช้าตรู่ค่อยรีบเดินทางกลับเมืองหยิน
