ิญญาณยุทธ์น้ำเต้าก็ถูกเผาจนไม่มีชิ้นดีนั้น กำลังดูดซับพลังวิญญาณของเต่าทมิฬอย่างบ้าคลั่ง แล้วจุดที่ดำเป็นตอตะโกบนเถาวัลย์ของน้ำเต้าก็ค่อยๆ ฟื้นกลับมาเป็นสีเขียวอย่างเดิม ดูเหมือนมันกำลังรักษาตัวเองได้อย่างรวดเร็ว
หลินมู่อวี่มองด้วยความทึ่ง แม้ตนเองจะหลับตาแต่ก็ยังสามารถมองเห็นวิญญาณยุทธ์น้ำเต้าเขียวได้ ช่างน่าอัศจรรย์เสียจริง
การดูดซับผ่านไปเกือบยี่สิบนาที บาดแผลจากการถูกเผาไหม้ของน้ำเต้าเกือบหายจนเป็นปกติ กิ่งและใบก็กลับมาเขียวชอุ่มขึ้นอย่างเห็นได้ชัด หลินมู่อวี่รู้สึกได้ว่าชีพจรและเอ็นกระดูกที่บาดเจ็บนั้นก็หายดีเป็นปกติแล้วทั้งหมด พลังที่มองไม่เห็นเคลื่อนที่ไปมาภายในน้ำเต้า พลังนั้นอัดแน่นราวกับอยากจะระเบิดออก นี่คือกำลังจะได้เลื่อนระดับพลังของผู้ฝึกยุทธ์เช่นนั้นหรือ
หลินมู่อวี่แอบดีใจอยู่เงียบๆ แล้วส่งเสียงเรียกอยู่ในใจ “ลู่ลู่ เธอยังอยู่ไหม”
“พี่ชาย ข้าอยู่นี่!”
ในห้วงความคิด ภูตระบบลู่ลู่ที่สวยหยาดเยิ้มก็ปรากฏกายขึ้น นางสะบัดปีกโปร่งใสนั้นต่อหน้าหลินมู่อวี่ พลางพูดยิ้มๆ “พี่ชาย ท่านกำลังจะหลอมน้ำเต้านี่อีกแล้วหรือ”
“ก็ใช่น่ะสิ เจ้าช่วยข้าดูหน่อย จะผ่านไปขั้นถัดไปต้องใช้วัตถุดิบอะไรบ้าง”
ลู่ลู่อ้าปากเล็กๆ นั่นพร้อมกับมองไปที่ซากเต่าทมิฬตัวเขื่องที่อยู่ด้านนอก “ว้าว นั่นเต่าทมิฬพันปีนี่นา พี่ชาย นี่คือสุดยอดวัตถุดิบในการหลอมอาวุธเลยนะนี่ ตรงกลางกระดองของเต่าทมิฬจะมีกระดองสีแดงชิ
