บข้อเท้าของหลินมู่อวี่กับถังเสี่ยวซี แต่ก็ไม่ส่งผลอะไรกับการสลายพลังอัคคีกลางทะเลสาบเลย
ในที่สุด ถังเสี่ยวซีก็ส่งเสียงครวญครางและฟื้นขึ้นมาอีกครั้ง ในที่สุดครั้งนี้นางรู้สึกได้ว่าพลังความร้อนในร่างนั้นได้ถูกควบคุมไว้แล้ว นางค่อยๆ เคลื่อนพลัง วิญญาณยุทธ์จิ้งจอกอัคคีก็ตื่นขึ้นจากการหลับใหล แล้วหมอบอยู่บนไหล่ของเธอ
แต่หลินมู่อวี่กลับหายใจติดขัด ในที่สุดเขาก็ประคองตัวต่อไปไม่ไหว ทรุดลงไปคุกเข่าอยู่ในโคลน เขาร้องโอ้ยและกระอักเลือดกลางทะเลสาบอีกครั้ง ทำให้น้ำที่เคยสะอาดใสถูกย้อมจนกลายเป็นสีแดง
ถังเสี่ยวซีทั้งละอายและร้อนใจ จังหวะที่หลินมู่อวี่ทรุดลงไปนั้นร่างเขาแทบจะล้มใส่นาง แก้มของเขาถูไปกับเนินเนื้อเนียนคู่นั้นของตนเอง ซึ่งสัมผัสแบบนี้นางไม่เคยได้ลิ้มรสมาก่อน พวงแก้มแดงขึ้นมาทันที ยืนนิ่งอยู่ตรงนั้นมองหลินมู่อวี่ที่แก้มแนบอยู่กับท้องน้อยของตนเอง ยิ่งมองแก้มก็ยิ่งแดงขึ้นเรื่อยๆ นางไม่รู้ว่าควรจะทำอย่างไร ได้แต่พูดด้วยความร้อนใจ
“มู่มู่…ไม่เป็นอะไรใช่ไหม มู่มู่…”
จากที่ไกลๆ ชวีฉู่หยิบย่ามบนหลังม้าลงมา เขาเหวี่ยงเสื้อผ้าชุดหนึ่งออกไป พร้อมตะโกนไปว่า “องค์หญิง สวมเสื้อใส่เสื้อผ้านี่พ่ะย่ะค่ะ แล้วพาหลินมู่อวี่ขึ้นฝั่ง วิญญาณยุทธ์ของเขาได้รับบาดเจ็บสาหัส”
“อื้อ!”
ถังเสี่ยวซีรีบสวมเสื้อคลุมสีครามที่งามประณีตนั่นแล้วอุ้มหลินมู่อวี่ขึ้นมา นางใช้พลังวิญญาณยุทธ์ เพียงแค่ก้าวเดียวนางก็ทะยานพาเขาไ
