่งอัคคีก็ปรากฏออกมาอีกครา ใช้กำแพงติ่งอัคคีบังการโจมตีของมังกรอัคคี เกิดเสียงดังสนั่น ติ่งอัคคีเกิดรอยร้าว แต่มังกรไฟแย่ยิ่งกว่า หางของมันขาดกระจุย
“อึก…”
ชวีฉู่ร้องออกมาด้วยความเจ็บปวด เดิมทีวิญญาณยุทธ์เป็นส่วนหนึ่งกับร่างกาย ติ่งอัคคีเสียหายก็เท่ากับตัวเขาได้รับบาดเจ็บ เลือดสดๆ ทะลักออกมาจากปาก เพื่อที่จะฆ่ามังกรอัคคีตัวนี้ ตัวเขาได้รับบาดเจ็บไม่น้อย
มังกรไฟคำรามด้วยความโมโห พลังชีวิตอันกล้าแกร่งทำให้มันยังสามารถใช้กรงเล็บคมกริบนั้นตะปบใส่ชวีฉู่ได้
ชวีฉู่ถอยหลังไปเรื่อยๆ เขาต้องการใช้การโจมตีผ่านอากาศของหมัดเสียงปีศาจโจมตีใส่จุดตายของสัตว์ร้ายตนนี้ มิเช่นนั้นถึงจะฆ่ามังกรไฟได้ ตัวเขาเองก็ปางตายเหมือนกัน
ในตอนนี้เอง ในที่สุดหลินมู่อวี่ก็ทนดูต่อไปไม่ไหว เปล่งเสียงออกมา วิญญาณยุทธ์น้ำเต้าเขียวก็ปรากฏออกมา เขาออกคำสั่งในสมอง น้ำเต้าเขียวก็ปล่อยเถาวัลย์ออกไป มันคือทักษะรากพันธนาการ “แซ่ก แซ่ก” เถาวัลย์พุ่งเข้าพันธนาการส่วนขาของมังกรไฟที่บาดเจ็บอยู่ แต่ว่าพละกำลังของมังกรไฟแข็งแกร่งมาก แค่เสียงคำรามโฮกเดียว เถาวัลย์ขาดสะบั้นลง
“อึก…”
หลินมู่อวี่เจ็บปวดไปทั้งตัว วิญญาณยุทธ์ของเขาได้รับบาดเจ็บ แม้ว่าเถาวัลย์ของน้ำเต้าจะเหนียวมาก แต่เมื่อเทียบกับพลังสัตว์วิญญาณอายุเก้าพันปีตนนี้แล้ว เทียบไม่ติดเลยด้วยซ้ำ
แต่พอเป็นแบบนี้ ก็ช่วยซื้อเวลาให้ชวีฉู่ได้สองสามวินาที พอเจ้ามังกรไฟหันหน้ากลับมา ชวี
