ม พ่นไฟใส่ชวีฉู่“บ้าชิบ…มังกรไฟหรือนี่…”หลินมู่อวี่ตกตะลึงอยู่ในใจมังกรไฟอายุเก้าพันปี มีพลังเทียบเท่ายอดฝีมือระดับแปดสิบเจ็ด ซึ่งมีฝีมือด้อยกว่าชวีฉู่ แต่ก็ด้อยกว่าไม่เท่าไหร่ แล้วยิ่งบำเพ็ญมาเกือบจะหมื่นปีแล้วด้วย ความร้ายกาจของมันจึงทวีขึ้นไปอีก ชวีฉู่ไม่กล้าประมาท หยุดฝีเท้าฉับพลัน จับกระบี่แล้วคำรามเสียงต่ำ ติ่งอัคคีปรากฏออกมาทันที และกลายเป็นโล่ขนาดยักษ์ขวางเขาไว้เบื้องหน้า นั่นคือทักษะวิญญาณยุทธ์ของเขานั่นเองเปลวเพลิงถูกพ่นออกมา หญ้าบริเวณนั้นถูกเผาไหม้เกรียมในพริบตา ที่นี่ใกล้จะกลายเป็นทะเลเพลิงแล้ว มังกรไฟคำรามด้วยโทสะ แล้วจู่ๆ ก็พุ่งทะยานไปด้านหน้า ใช้กรงเล็บจู่โจมใส่ติ่งอัคคีอย่างบ้าคลั่ง“ปึง ปึง ปึง….”มันตะปบติดต่อกันหลายครั้ง ชวีฉู่ต้านไว้อย่างยากลำบาก สีหน้าเริ่มซีดขาว เหงื่อเย็นผุดออก เขากัดฟันแน่น สู้ตาย!“ชิ้ง!”แสงอสนีปรากฏขึ้นและหุ้มกระบี่ไว้ ชวีฉู่คำรามเสียงต่ำเรียกเกราะศิลาเขียวออกมา และพุ่งเข้าใส่หน้าอกมังกรไฟด้วยความเร็วดั่งสายฟ้า เสียง “ฉัวะ” ดังขึ้น มันคือท่าพิฆาตอสนีบาต ขาหน้าของมังกรไฟถูกตัดสะบั้นทันที อานุภาพในการฟันให้ขาดสะบั้นของพิฆาตอสนีทรงพลังมากจริงๆ แล้วที่ชวีฉู่ใช้พิฆาตอสนีในตอนนี้ก็เพื่อแสดงให้หลินมู่อวี่ดู ให้เขารู้ว่ากระบวนท่าง่ายๆ นี้ในยามต่อสู้นั้นทรงพลังเพียงใด!แน่นอนว่าหลินมู่อวี่มองจนตาค้าง เขารู้พละกำลังของสัตว์วิญญาณอายุเก้าพันปีดี เกล็ดขอ
