ินซานมีตำราทักษะยุทธ์จำหน่ายก็จริง แต่ราคาแพงยิ่งนัก จะไปกราบคารวะอาจารย์ให้รับเป็นศิษย์ก็แพงมหาศาลเช่นกัน ข้าไม่มีเงินมากมายขนาดนั้น ตอนนี้ข้าตามท่านมาฝึก ท่านสอนข้าแค่วิธีเรียกวิญญาณยุทธ์ แต่ไม่สอนทักษะยุทธ์ที่แท้จริงใดๆ ให้แก่ข้า ท่านก็เห็นแล้ว วิญญาณยุทธ์น้ำเต้าเขียวนี้เหมาะแก่การป้องกัน แต่ไม่เหมาะที่จะใช้จู่โจม เพราะฉะนั้นข้าจึงอยากเรียนทักษะยุทธ์ประเภทจู่โจม”ชวีฉู่พึมพำ มองหลินมู่อวี่ด้วยแววตาล้ำลึก แล้วเอ่ยว่า “แต่ข้าเคยสาบานไว้นานแล้วว่าตลอดชีวิตนี้จะไม่รับลูกศิษย์ มิเช่นนั้นจักต้องตายด้วยคมดาบคมกระบี่!”หลินมู่อวี่ยิ้มบาง “ข้าจะไม่คารวะท่านเป็นอาจารย์ แค่เรียนทักษะยุทธ์เท่านั้น จะว่าไปนี่เป็นการแลกเปลี่ยนของพวกเรา ข้าสอนศาสตร์วิชาปรุงโอสถให้ท่าน ส่วนท่านสอนทักษะยุทธ์ให้ข้า เป็นอย่างไรเล่า”“งั้นก็…ตกลง!”ชวีฉู่ต้านทานความเย้ายวนใจของฝ่ามือพิสุทธิ์ไม่ไหว “แต่เจ้าต้องรับปากข้าหนึ่งเรื่อง ทักษะยุทธ์ที่ข้าสอนเจ้า ห้ามถ่ายทอดให้ผู้อื่นโดยเด็ดขาด วิชาของข้ากว่าครึ่งข้าศึกษาเรียนรู้ด้วยตนเองมาทั้งชีวิต โลกวุ่นวายอยู่แล้ว ข้าไม่อยากให้ทักษะยุทธ์ที่ข้าคิดค้นขึ้นมากลายเป็นวิชาฆ่าคน ว่าอย่างไร เจ้ารับปากข้าได้หรือไม่”หลินมู่อวี่พยักหน้าทันที “ข้ารับปาก จะไม่นำทักษะยุทธ์ที่ท่านถ่ายทอดให้ข้าไปถ่ายทอดให้แก่ผู้อื่น!”“งั้นก็ดี!”พูดจบ ชวีฉู่ก็กระโดดถอยหลังออกไปหลายเมตร เอ่ยด้วยรอยยิ้ม “ข้าจะ