ุนแรง ผิวดินแตกออกอย่างฉับพลัน เถาวัลย์นับไม่ถ้วนผุดออกมาจากพื้นดิน และล้อมหลินมู่อวี่เอาไว้ตรงกลาง ดันตกหลุมพรางของปีศาจเถาวัลย์หยกเสียได้!“เจ้าโง่มู่มู่!”ถังเสี่ยวซี มองด้วยความตื่นตระหนกจากที่ไกลชวีฉู่กลับหลับตาลง สัมผัสถึงคลื่นลมปราณของหลินมู่อวี่จากที่ไกล เขายิ้มมุมปากแล้วเอ่ย “วางใจเถิดองค์หญิงซี เจ้าเด็กนี่ดวงแข็ง ไม่ตายง่ายๆ หรอกพ่ะย่ะค่ะ”เป็นไปตามคาด เสียงตะโกนดังขึ้น กระบี่เหล็กแทงทะลุเถาวัลย์ออกมา ฟาดฟันเถาวัลย์สิบกว่าเส้นจนขาดสะบั้น หลินมู่อวี่เดินออกมา ถึงสภาพจะดูไม่จืด แต่ก็ไม่ได้ถูกขังอยู่ในเถาวัลย์แล้วชวีฉู่ตะโกนเสียงดัง “จุดตายของปีศาจเถาวัลย์หยกอยู่ที่ส่วนหัว แค่ตัดหัวมัน เจ้าก็จะฆ่ามันได้!”ตาแก่บ้า ไม่รู้จักบอกให้เร็วกว่านี้!หลินมู่อวี่กลั้นความเจ็บปวดทั่วร่างไว้ เขาใช้ฝีเท้าดาวตกพุ่งตัวกระโดดขึ้น จึงหลบรอดจากเถาวัลย์ของปีศาจเถาวัลย์หยกได้ ความเร็วเพิ่มทวีราวกับสายฟ้าฟาดชวีฉู่ตกใจอยู่เงียบๆ เจ้าเด็กนี่เป็นสัตว์ประหลาดจริงๆ ไปเอาความเร็วแบบนี้มาจากไหนกัน ตามหลักแล้วระดับของเขาตอนนี้ ต่อให้ดื่มโอสถเพิ่มความเร็วเกรดหนึ่งก็ไม่อาจเร็วได้แบบนี้!
หลินมู่อวี่พูดจบก็ก้าวขาออกไปพร้อมง้างคันธนู เล็งไปยังที่หัวของปีศาจเถาวัลย์หยก “ฟิ้ว” ลูกธนูพุ่งออกไป อย่างไรเสียปีศาจเถาวัลย์หยกก็จัดอยู่ในหมวดพืช ดังนั้นจึงหลับอยู่ตลอด ลูกศรปักเข้าที่หัวมันดังฉึก น้ำเมือกสีเขียวกระเซ็นออกมา
