EP.33พืชกินเนื้อและปีศาจเถาวัลย์หยก1
ในวันฝนตก บรรดาสัตว์วิญญาณพากันซ่อนตัวอยู่ในรัง ดูเหมือนทั้งสามคนจะหาคู่ต่อสู้ที่จะลงมือด้วยไม่ได้ จึงค่อยๆ เดินต่อไปท่ามกลางสายฝนชวีฉู่ที่เดินอยู่กลางสายฝน เขาไม่ได้กางร่ม แถมไม่ได้สวมเสื้อคลุม แต่น้ำฝนกลับไหลผ่านตัวเขาลงไปที่พื้น โดยเสื้อผ้าเขาไม่เปียกเลยสักนิด ดูน่าประหลาดนัก เช่นนี้เองหลินมู่อวี่จึงเริ่มรู้จักพลังของยอดฝีมือขอบเขตปราชญ์ขึ้นมาบ้าง ทำให้เขาถึงกับตื่นตะลึง ส่วนชวีฉู่เพียงหันไปยิ้มให้กับเด็กหนุ่มที่กำลังรู้สึกตกใจเพียงเล็กน้อย แล้วกล่าวขึ้น “ยอดฝีมือที่ไปถึงขอบเขตนภาสามารถเปลี่ยนปราณของตนเองให้กลายเป็นปราณยุทธ์ได้ ซึ่งเป็นพลังที่แข็งแกร่งกว่ามาก มีปราณยุทธ์คุ้มกัน แน่นอนว่าน้ำไฟทำอะไรไม่ได้”หลินมู่อวี่พยักหน้าเหมือนจะไม่ค่อยเข้าใจ ถังเสี่ยวซีปลดหมวกที่คลุมศีรษะออก เผยให้เห็นใบหน้าที่งดงาม เอ่ยด้วยรอยยิ้ม “ผู้อาวุโสชวีท่านว่าข้าต้องดูดซับวิญญาณสัตว์ประเภทไหนถึงจะช่วยพัฒนาวิญญาณยุทธ์จิ้งจอกอัคคีของข้า”ชวีฉู่ตอบว่า “จิ้งจอกอัคคีจัดเป็นธาตุไฟ แน่นอนว่าต้องดูดซับวิญญาณสัตว์ที่เป็นธาตุไฟ แต่วันฝนตกที่ชื้นแฉะแบบนี้ พวกสัตว์วิญญาณธาตุไฟต่างหลบซ่อนอยู่ในรังของพวกมัน กระหม่อมว่าถึงอยากจะหาก็คงหาไม่เจอ อีกอย่างองค์หญิงใกล้จะไปถึงขอบเขตปฐพีแล้วด้วย อย่างน้อยต้องดูดซับวิญญาณสัตว์ที่มีอายุสองพันปีขึ้นไป ซึ่งยากขึ้นไปอีก แต่น้ำเต้าเขียวของหลิน
