าทางเสียใจและกล่าวต่อไป “คนแบบเขาหาได้ยาก เฟิงอี้เฉิงไม่ได้มีสายเลือดของตระกูลสูงศักดิ์ เป็นผู้มากความสามารถ และเป็นหนึ่งในสิบสองแม่ทัพของจักรวรรดิ น่าเสียดายจริงๆ ”ถังเสี่ยวซีเอ่ย “เฟิงอี้เฉิงตายในสมรภูมิมากว่าทศวรรษ หาได้ยากยิ่งที่ผู้อาวุโสชวีจะยังมีสมบัติที่เขาเหลือไว้”ชวีฉู่ตอบ “เขาเป็นสหายเก่าของข้า มีดบินนี้เขาได้ฝากคนนำมามอบให้ข้าก่อนที่จะตายในสนามรบ”หลินมู่อวี่ถึงกับสะท้าน และรู้สึกถึงความหนักอึ้งของมีดบินสี่เล่มนี้ขึ้นมาทันที เขาเงยหน้า มองชวีฉู่ด้วยความซาบซึ้ง “ขอบคุณผู้อาวุโส…”คำขอบคุณครั้งนี้เปล่งออกมาจากก้นบึ้งของหัวใจ แต่ชวีฉู่ยิ้มบางๆ แล้วเอ่ยว่า “โชคดีที่ข้าไม่ถนัดใช้อาวุธลับ มิเช่นนั้นอาวุธชั้นยอดนี้คงไม่มีวันตกทอดถึงเจ้าหรอก”ก็ใช่น่ะสิ มีดบินชุดนี้ถูกทำขึ้นมาด้วยความประณีตอย่างน่าประหลาด มีดแต่ละเล่มมีรูให้ลมผ่าน แถมยังออกแบบให้หมุนกลับมาได้ นั่นหมายความว่ามีดแต่ละเล่มพอปาออกไปแล้วจะบินวกกลับมาทุกครั้ง คิดจะใช้อาวุธลับแบบนี้ก็ต้องฝึกทั้งทักษะการขว้างและการรับให้ดี ซึ่งเป็นความท้าทายอย่างใหญ่หลวง ถ้ารับไม่ดีหรือหลุดมือไป อาจจะต้องจ่ายค่าโง่ด้วยมือของตนเอง เพราะมีดบินนี้คมกริบเหลือคณาว่าแล้วเขาก็เก็บมีดบินใส่ลงถุงผ้า ต่อไปค่อยๆ ฝึกมันก็แล้วกัน!
ชวีฉู่พยักหน้าพอใจ ยิ้มกล่าว “น้ำเต้าเขียวเป็นวิญญาณยุทธ์ประเภทพืช จุดเด่นของวิญญาณยุทธ์นี้คือการรักษา พันธนาการและการป้องก