่งออกมาจากร่างกาย หลินมู่อวี่ร้องเสียงดัง เพื่อขับ “วิญญาณยุทธ์” นี้ออกจากร่างของตน น้ำเต้าขนาดเล็กสีเขียวหมุนวนอยู่ตรงหน้าอกของเขา พร้อมส่องประกายสีเขียวจางๆ ออกมา ดูงดงามยิ่งนัก แต่วิญญาณยุทธ์หน้าตาแบบนี้ดูยังไงก็ไม่เห็นจะร้ายกาจตรงไหนเลยในตอนนี้เอง ในที่สุดหลินมู่อวี่ก็เข้าใจแล้วว่าวิญญาณยุทธ์ในโลกนี้คืออะไร ที่แท้มันก็คืออาวุธเวทที่นักรบจะมีมาแต่กำเนิด เพื่อช่วยเสริมการโจมตีและป้องกันของเจ้าของเท่านั้น“อ๊ะ ออกมาแล้ว!” ถังเสี่ยวซียิ้มชวีฉู่เองก็พยักหน้าพอใจ “ที่แท้ก็เป็นวิญญาณยุทธ์น้ำเต้าเขียว มิน่าเจ้าเด็กนี่ถึงมีความสามารถด้านการปรุงโอสถเป็นอย่างดี”ติ่งอัคคีหายไปแล้ว หญ้ารอบตัวของหลินมู่อวี่ถูกเปลวเพลิงเผาจนไหม้ ส่วนภูตระบบลู่ลู่ก็เข้าสู่ห้วงนิทราอีกครั้ง และไม่รู้ว่าจะตื่นขึ้นมาอีกเมื่อไหร่ เขายื่นมือไปประคองวิญญาณยุทธ์ของตน น้ำเต้าเขียวนั้นหมุนวนอยู่บนฝ่ามือเขาช้าๆ เหมือนทำสัญญากับจิตวิญญาณของตนเอง ดูเหมือนว่าตัวเขาจะสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายทุกอย่างของวิญญาณยุทธ์ชวีฉู่กล่าวว่า “ถึงจะเป็นวิญญาณยุทธ์อันดับสิบ แต่หากฝึกให้ดีแล้วก็น่าจะมีประโยชน์บ้าง อย่างน้อยมันก็พอรับมือกับพวกดีแต่เปลือกอย่างฮว๋าหวันได้”“วิญญาณยุทธ์อันดับสิบแกร่งกล้าหรือไม่ขอรับ” หลินมู่อวี่ถามอย่างระมัดระวังถังเสี่ยวซียกมือปิดปาก แอบหัวเราะ ชวีฉู่เองก็หัวเราะ “วิญญาณยุทธ์มีทั้งสิ้นสิบอันดับ ติ่งอัคคีของข้าจัดอย