่ก็สู้ราชันย์ปีศาจเจ็ดประทีปไม่ได้
ทั้งสามคนขึ้นม้าและออกเดินทางต่ออย่างรวดเร็ว และไปถึงป่าสัตตะดาราก่อนฟ้าสว่าง ชวีฉู่ควบม้าตะบึงไปข้างหน้า จนมาถึงหน้ายอดเขาแห่งหนึ่ง เขาผูกม้าไว้ แล้วพาหลินมู่อวี่กับถังเสี่ยวซีเดินขึ้นไปบนเขา ตอนที่พวกเขาขึ้นมาถึงยอดเขา ก็เห็นขอบฟ้าทางตะวันออกมีสีขาวแล้ว พระอาทิตย์กำลังจะขึ้น
“หลินมู่อวี่!” ชวีฉู่ตะโกน
“ข้าอยู่นี่ขอรับ”
“เคลื่อนพลังปราณรอบตัว รวมปราณที่เจ้าแบกรับได้ไปไว้ที่หน้าอก! เดี๋ยวนี้ เร็วเข้า!”
“ขอรับ!”
หลินมู่อวี่สูดหายใจลึก แล้วเริ่มโคจรปราณในร่าง รวมมันไปไว้ที่หน้าอก แต่อย่างที่ผู้ทดสอบในวิหารศักดิ์สิทธิ์เคยพูด ร่างกายเขาปราณพิการ ไม่สามารถโคจรปราณให้ไหลไปตามเส้นชีพจรได้ ปราณจึงมาสะสมกันที่หน้าอกมากขึ้นเรื่อยๆ ความรู้สึกอึดอัดจนแทบจะขาดอากาศหายใจลอยวนอยู่เหนืออก เหมือนกับกำลังจะทับทรวงอกเขาให้แตกเป็นเสี่ยงๆ
“อึก…” เขากลั้นความเจ็บปวด เหงื่อผุดขึ้นเต็มหน้าเหมือนตากฝนอยู่
“ตอนนี้ผ่อนพลังออกมา ผ่อนคลายร่างกาย ปล่อยปราณบริเวณหน้าอกของเจ้าออกมา!” เสียงของชวีฉู่เข้มงวดเหมือนเดิม
หลินมู่อวี่ส่งเสียงออกมา ปราณบริเวณหน้าอกถูกปล่อยออกมา เกิดเป็นลมพัดใส่เสื้อของเขาเสียงดัง
ถังเสี่ยวซีนั่งอยู่บนก้อนหินใกล้ๆ มองดูหลินมู่อวี่ฝึกฝนด้วยใบหน้าเปื้อนยิ้ม ทั้งยังปล่อยวิญญาณยุทธ์ของนางออกมาด้วย จิ้งจอกอัคคีตัวน้อยพันตัวรอบแขนเด็กสาว และร้องเสียงแหลมน่ารักอ
