ไปจะเป็นวันรังแกคนอย่างฮว๋าหวัน นี่สิถึงจะเรียกว่าชีวิตที่อิสระเสรี!
ยามค่ำหลังจากกินอาหารเสร็จ ฉู่เหยาเก็บข้าวของให้หลินมู่อวี่ ง่ายมาก แค่เสื้อผ้าหนึ่งชุดกับอาหารแห้งอีกนิดหน่อย นอกจากนั้นนางยังเตรียมดาบเหล็กกล้าและคันธนูไว้ให้หลินมู่อวี่ด้วย เพราะป่าสัตตะดาราเป็นสถานที่ไร้มนุษยธรรม เตรียมอาวุธไว้ย่อมดีกว่า
ก่อนไป ชวีฉู่ให้คำชี้แนะแก่ฉู่เหยาเล็กน้อย นอกจากนั้นยังให้ชุดเข็มเงิน ตำราผังชีพจรมนุษย์และตำราโอสถแก่นางด้วย
ฉู่เหยามองชุดเข็มด้วยสีหน้าฉงนแล้วถามว่า “ท่านปู่ชวี เข็มพวกนี้เอาไว้เย็บผ้าอย่างนั้นหรือ”
ชวีฉู่ส่ายหน้า “ไม่ใช่ เข็มเงินใช้สำหรับฝังจุดชีพจรเพื่อช่วยชีวิตต่างหาก แน่นอนว่าหากเจ้าฝึกการใช้เข็มพวกนั้นจนถึงระดับสุดยอด เข็มพวกนี้ยังสามารถเป็นอาวุธลับที่ใช้ฆ่าคนได้ คืนนี้ข้าจะถ่ายทอดวิชาการปาเข็มให้เจ้า เจ้าตั้งใจฝึกมันให้ดี ควบคู่กับศึกษาแผนภาพร่างกายและตำราโอสถ มันช่วยชีวิตคนได้ และคร่าชีวิตคนได้เช่นกัน เจ้าจะใช้มันอย่างไรก็แล้วแต่เจ้าเถอะ”
“ขอบคุณท่านปู่!” ฉู่เหยาดีใจอย่างยิ่ง
