หลินมู่อวี่มองคันธนูที่สะพายอยู่ รู้สึกเสียดายที่ไม่มีโอกาสได้ใช้มันแต่หลินมู่อวี่ไม่ได้รู้สึกเสียใจ หยิบอาวุธเหล่านี้มาด้วยก็ไม่เลว อย่างน้อยในป่าสัตตะดาราที่เต็มไปด้วยภยันตราย ตนเองจะได้มีอะไรในมือไว้ป้องกันตัวเองบ้างฉู่เหยาเดินเข้าไปด้วยความตื่นเต้น จับมือหลินมู่อวี่ไว้และพูด “อาอวี่ วิญญาณสัตว์เป็นของล้ำค่าสำหรับผู้ฝึกยุทธ์ เร็วเข้า เจ้ารีบไปดูดซับวิญญาณสัตว์ของพยัคฆ์กระหายเลือดเถอะ นี่ไม่ใช่ของที่จะหากันได้ง่ายๆ นะ ถ้าเจ้าไม่ดูดซับมันภายในเวลาหนึ่งชั่วยาม มันจะสลายหายไป!”หลินมู่อวี่ตกตะลึง “ดูดซับยังไงหรือ”“จะ…เจ้ายังไม่ได้ปลุกวิญญาณยุทธ์หรือ” ฉู่เหยาตกใจด้วยเหมือนกัน“ยังขอรับ…” หลินมู่อวี่เริ่มอึกอัก “วิญญาณยุทธ์…มันคืออะไรเหรอ”ฉู่เหยาอยากตายให้รู้แล้วรู้รอด ทำไมถึงได้มีคนแข็งแกร่งที่ทรมานพยัคฆ์กระหายเลือดจนตาย แต่กลับไม่รู้ว่าอะไรคือวิญญาณยุทธ์กันนะ เดิมทีนางนึกว่าหลินมู่อวี่อย่างน้อยก็น่าจะเป็นผู้ฝึกยุทธ์ขอบเขตมนุษย์ขั้นที่สอง แต่ตอนนี้ดูท่า… คงเป็นแค่คนธรรมดาที่แข็งแรงเท่านั้น“อาอวี่ งั้นเจ้าคุ้มกันข้าอยู่ตรงนี้ ข้าจะดูดซับเอง”“อือ!”หลินมู่อวี่ถือดาบยืนคุ้มกันอยู่ทางด้านข้าง ฉู่เหยานั่งขัดสมาธิลงที่พื้น หลับตาทั้งสองข้าง พลังปราณห่อหุ้มร่างของนาง วิญญาณสัตว์ที่เกิดขึ้นหลังจากพยัคฆ์กระหายเลือดตายลง ค่อยๆ เคลื่อนไปทางฉู่เหยา และไหลเข้าสู่ร่างของนางทีละนิดๆ แต่ดูเหมือนว่านางจ
