วิญญาณสัตว์อายุสี่พันปีนี้ได้ไม่ถึงหนึ่งในร้อยเลยด้วยซ้ำ น่าเสียดายจริงๆ เร็วเข้าอาอวี่ ใช้ดาบของเจ้าเจาะกะโหลกพยัคฆ์กระหายเลือด มันน่าจะมีศิลาวิญญาณอยู่ด้านใน!”“อ้อ…”หลินมู่อวี่เดินเข้าไป พร้อมชักดาบออกมาฟันเข้าบริเวณปากแผลที่นัยน์ตาเหยี่ยวทำไว้อยู่หลายครั้ง ในที่สุด หัวของพยัคฆ์กระหายเลือดก็ถูกเฉือนออก พร้อมมันสมองที่ไหลเยิ้มออกมา ปนกับกลิ่นคาวเลือดมีหินสีแดงเพลิงส่องประกายฝังอยู่ในกะโหลกด้านในของมัน ฉู่เหยายิ้มดีใจพูดขึ้น “มีศิลาวิญญาณอยู่ด้านในจริงด้วย รีบแงะมันออกมาเร็วเข้า!”“โพละ” ศิลาวิญญาณอุ่นๆ อยู่ในมือของหลินมู่อวี่ฉู่เหยายิ้ม “ศิลาวิญญาณอายุสี่พันปี จัดเป็นของล้ำค่า อาอวี่ เจ้าต้องเก็บมันไว้ให้ดี นอกจากข้า ห้ามให้คนอื่นรู้เรื่องศิลาวิญญาณนี้เด็ดขาด”“อือ”หลินมู่อวี่ยัดศิลาวิญญาณลงกระเป๋าที่แนบติดกับตัว จากนั้นสะบัดดาบ เฉือนเนื้อต้นขาด้านหลังของพยัคฆ์กระหายเลือดออกมาชิ้นหนึ่ง และยัดมันลงไปในถุงผ้า นี่คือเสบียงสำหรับหาทางออกจากป่าสัตตะดารา บางทีถ้าหาเชื้อเพลิงได้ น่าจะเอามาย่างกินได้อยู่“อาอวี่ ไปกันเถอะ” ฉู่เหยาดึงแขนของหลินมู่อวี่ หัวเราะคิกคัก “เจ้ายังจะดูอะไรอยู่ได้ ที่นี่อันตรายเกินไป สัตว์วิญญาณอายุกว่าพันปีหลายชนิดชุกชุม ถ้าเจอเข้าอีกตัว พวกเราคง หนีไม่พ้น”“ไม่ได้ เราจะไปแบบนี้เลยไม่ได้…” หลินมู่อวี่ขมวดคิ้ว “พี่ฉู่เหยา ข้าอยาก…กลับไปที่ถ้ำของพยัคฆ์กระหายเลือด ท่านกล
