“แกรก แกรก…”
ผงโอสถผิวศิลาถูกบรรจุลงขวดขนาดเล็ก ในขวดมีน้ำอยู่บางส่วน แก่นโอสถและเห็ดหูนางแอ่น เริ่มละลายผสมผสานกัน ปล่อยเสียงดังซี่ๆ ออกมา ขวดยารวมทั้งหมดยี่สิบห้าขวดถูกเติมจนเต็ม เพื่อให้มั่นใจนัยน์ตาเหยี่ยวได้รับของคุ้มค่ากับเงินที่จ่าย หลินมู่อวี่ไม่ใช่พ่อค้าไร้จรรยาบรรณ มิฉะนั้นแล้วด้วยวัตถุดิบเหล่านี้เขาคงจะแบ่งบรรจุไปถึงสี่สิบขวดแล้ว
ฉู่เหยามือเท้าคาง ตามองไปที่ขวดเล็กๆ เหล่านั้นด้วยความอยากรู้อยากเห็น นางเป็นนักปรุงโอสถเช่นกัน แต่นางปรุงได้แค่โอสถระดับสามเท่านั้น ส่วนโอสถผิวศิลา นางเคยได้ยินแค่ชื่อเท่านั้น
มีคำกล่าวไว้ว่า บุรุษมักดูหล่อเหลายามที่เอาจริงเอาจัง ทว่าสตรีที่กำลังลุ่มหลงนั้นน่าดึงดูดใจที่สุด ถึงแม้ฉู่เหยาจะแต่งตัวด้วยเสื้อผ้าธรรมดา แต่นั่นมิอาจปิดบังเสน่ห์ของอิสตรีวัยเจริญพันธุ์ไว้ได้
หลินมู่อวี่รู้สึกขันกับท่าทางอยากรู้อยากเห็นของนาง จึงถามขึ้น “พี่ฉู่เหยา ท่านอยากทดสอบดูหน่อยไหมล่ะ”
“เอ๋?ทดสอบยังไงเหรอ?”
“ทาโอสถปริมาณเล็กน้อยบนผิวของท่าน หรือไม่ก็ดื่มโอสถรวดเดียวจนหมดขวด แบบนี้ผิวของท่านก็จะแข็งดั่งศิลา ส่วนจะคงอยู่ได้นานแค่ไหนขึ้นอยู่กับร่างกายของแต่ละคน” หลินมู่อวี่รู้เรื่องพวกนี้เป็นอย่างดี
กลิ่นหอมอ่อนฟุ้งกระจายออกมาจากตัวฉู่เหยา นางเลิกคิ้วและนั่งลงข้างกายหลินมู่อวี่ จากนั้นจึงเขยิบเข้าไปใกล้เขา “ข้าลองได้จริงเหรอ”
“แน่นอน!” หลินมู่อวี่รู้สึกตื่นตระหนกกับ
